"ที่นั่งริมหน้าต่างเป็นของฉัน!"
"อะไรของใครของมัน เรานั่งลงแล้วมันก็เป็นของเรา แกไปหาที่นั่งอื่นไม่ได้เหรอ บนรถมีที่ว่างตั้งเยอะ ทำไมต้องมายุ่งยากคุณยายแบบนี้ด้วย..."
"แล้วคุณไม่ไปหาที่นั่งเองล่ะ เลขที่นั่งของฉันอยู่ตรงนี้ชัด ๆ ตอนนี้คุณยึดที่นั่งของฉัน ยังจะมาเถียงแบบไร้ยางอายอีก?"
"เด็กรุ่นใหม่อะไรกัน ไม่มีความเห็นอกเห็นใจผู้ใหญ่เลยหรือไง ฉันอายุเท่าไหร่แล้ว อายุขนาดนี้จะเป็นย่าแกก็ได้ แกให้ที่นั่งฉันไปไม่ได้เหรอ?"
"ไปอยู่ข้าง ๆ เลย ลุกขึ้นนี่! ที่นี่เป็นของฉัน!"
"โอ๊ย แกทำอะไรน่ะ ฉันไม่ลุก ทุกคนดูสิ ๆ เด็กหนุ่มกลั่นแกล้งคุณยาย ตอนนี้คนไม่รู้จักเคารพผู้สูงอายุกันเลย มีแม่เกิดแต่ไม่มีแม่สอน ไร้การศึกษาจริง ๆ......"
ภายในตู้รถไฟฟ้าความเร็วสูง หนุ่มตัวไม่สูงคนหนึ่งกำลังทะเลาะวิวาทกับคุณยายที่มายึดที่นั่ง
คุณยายนั้นช่างอวดดี แต่หนุ่มคนนี้ก็ดูจะไม่ใช่ลูกพลับนิ่มเช่นกัน
ไม่มีทีท่าจะยอมประนีประนอมถอยให้เลย แม้แต่จะขอความช่วยเหลือจากพนักงานบนรถยังไม่เสียด้วย
แต่ดันเข้าไปดึงดันลากกันกับคุณยายคนนั้นกลาง ๆ ทันที
ระหว่างที่ทะเลาะกัน คุณยายใช้เล็บข่วนใบหน้าของหนุ่มคนนั้นจนเป็นรอยเลือด
หนุ่มคนนั้นโกรธขึ้นจนฟาดตบใส่คุณยายหนึ่งฉาด ตบเสียจนสายเลือดฝ่ายเกินของคุณยายตื่นขึ้นมาทั้งตัว
พนักงานบนรถเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ที่ไหน ปกตินักโดยสารที่ยึดที่นั่งกันก็แค่เถียงกันเสียงดัง หรือไม่ก็เถียงแบบไม่ฟังเหตุผล ใครจะไปคิดว่าหนุ่มคนนี้จะเข้าไปปะทะกับคุณยายกันจริง ๆ
เธอจึงต้องรีบเรียกตำรวจตำรวจขนส่งมาช่วยแยกสองคนนี้ออกจากกัน