“มามามา เปลี่ยนชุดเครื่องแบบสิ เปลี่ยนชุดเครื่องแบบให้เถี่ยได้ดูหน่อย!”
ในห้องโถงบ้าน คุณปู่จ้าวไห่กั๋วดึงจ้าวเผิงเฟยมา บังคับให้รีบเปลี่ยนชุดเครื่องแบบซะ
ยิ่งจ้าวเผิงเฟยกลับบ้านทีไร คุณปู่จะขอแบบนี้ทุกครั้ง
ไม่ใช่เพื่ออะไรหรอก แค่อยากเห็นเครื่องแบบที่กองทัพออกให้
ในฐานะทหารผ่านศึกรุ่นก่อตั้ง เขาได้เห็นประเทศก้าวผ่านความยากลำบากอันดับสุดขีด ไปสู่ความมั่งคั่งเข้มแข็งทีละก้าว
การปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงของเครื่องแบบทหารในแต่ละยุค ก็สะท้อนทั้งความเปลี่ยนแปลงของสมัย และการพัฒนาของกองทัพ
ไม่นานนัก จ้าวเผิงเฟยก็เปลี่ยนชุดลายพรางทะเลทรายมายืนอยู่ต่อหน้าคุณปู่ ทำให้จ้าวไห่กั๋วหน้าตื่นตระหนก
“นี่มันเรื่องอะไร เมื่อสองปีก่อนกลับมา เครื่องแบบยังเป็นสีเขียวอยู่เลย ทำไมเปลี่ยนเป็นสีดินเหลืองไปล่ะ”
“เถี่ย เราย้ายกำลังมาประจำการแล้ว ตอนนี้ที่ประจำการส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายกับพื้นดินเหลือง เครื่องแบบเลยเปลี่ยนเป็นลายพรางทะเลทราย”
จ้าวเผิงเฟยอธิบาย “แต่ลายพรางป่าแบบเดิมก็ยังมี ภารกิจต่อสู้ในสภาพแวดล้อมต่างกัน ก็เปลี่ยนชุดเครื่องแบบต่างแบบกัน จะได้สะดวกในการรบ”
จ้าวไห่กั๋วใช้มือคลำผ้าเครื่องแบบบนตัวเขาแรง ๆ แล้วพูดด้วยความซาบซึ้ง “กองทัพพัฒนาไปวันแล้ววันเล่าจริง ๆ นะ สภาพแวดล้อมต่างกันยังมีชุดต่างกันอีกเหรอ”
“แล้วถ้าต้องปีนเขาหิมะล่ะ ต้องมีชุดพรางเขาหิมะกันเปล่า”
จ้าวเผิงเฟยพยักหน้ายิ้ม “มีชุดกันหนาวสำหรับที่ราบสูงโดยเฉพาะ มีทั้งแว่นกันแดด บู๊ทรบสำหรับภารกิจ จะอะไรก็มีหมด”
จ้าวไห่กั๋วตบตัวเองปัง ๆ ตื่นเต้นสุด ๆ แล้วก็ถามด้วยความสงสัย “อ๋อ แล้วเมื่อก่อนเธอไม่ได้โทรมาบอกว่าได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารแล้วส่งเรียนต่อที่โรงเรียนนายร้อยหรือ งั้นตอนนี้เป็นนายทหารแล้วหรือยัง...”