“เรื่องนี้ ขอฝากพวกท่านด้วยนะ”
ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ห่างไกลความเจริญ มีโบสถ์เก่าแก่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์
ชุยซิ่วหมินผู้แต่งกายเป็นชีในวัยห้าสิบต้น ๆ กำลังยิ้มแฉ่งรับรองสายลับผู้หนึ่งชาวอเมริกันผมทองตาน้ำเงิน
ข้าง ๆ มีชายหนุ่มสวมแว่นตัวหนึ่งกำลังเทชาให้สายลับคนนี้ ถ้าฉินเฟิงอยู่ตรงนี้ ต้องจำได้ทันทีแน่นอน
เจ้าตัวนี้ก็คือจินมิ่นจุน เจ้าหน้าที่ประสานงานที่ฝ่ายจัดการแข่งกิมจิส่งมารับใช้ทีมจากประเทศเหยียนนั่นเอง
สายลับหนุ่มผิวขาวยิ้มแล้วพูดว่า “ที่ไหนกัน เราต้องขอบคุณพวกคุณต่างหาก ขอบคุณที่ส่งเงินสนับสนุนสองพันล้านมาให้คริสตจักรของเรา”
ชุยซิ่วหมินโบกมือ แล้วพูดด้วยใบหน้าอ่อนโยนว่า “เงินทองเป็นเพียงสิ่งภายนอก เมื่อเทียบกับการบำเพ็ญตบะแล้วไม่ค่อยสำคัญ ฉันเชื่อว่าหลังพิธีครั้งนั้นจบลง ทุกคนในคริสตจักรของเราจะได้อยู่ใกล้ชิดแม่เทพีมากยิ่งขึ้น และจะได้สัมผัสพระคุณของแม่เทพีมากขึ้นด้วย”
“แน่นอนอยู่แล้ว แม่เทพีต้องรับรู้ถึงความจริงใจของคุณแน่ ๆ”
“แต่ทว่า ตอนนี้คนที่ตื่นรู้ก็นับวันยิ่งน้อยลง ทุกคนดูเหมือนจะหมักหมม่อยแต่แสวงหาชื่อเสียงและผลประโยชน์ ฟุ้งเฟ้อกันจริงจริ๊ง......”
สายลับหนุ่มผิวขาววาดรูปสามเหลี่ยมที่อก แล้วแสดงสีหน้าศรัทธา “ฉันเชื่อว่าชาวโลกผู้เง่าเขลานี้ สักวันหนึ่งจะค่อย ๆ ตื่นรู้ขึ้นมาเอง แล้วรอคอยให้แม่เทพีช่วยช่วยเหลือ”
“ฉันมีธุระอื่นต่อ คงไม่ขอรบกวนการบำเพ็ญของท่านผู้เคารพ ขอตัวกลับก่อนนะ”