“โธ่ คุณพวกนี้นะ จะมาแล้วไม่บอกล่วงหน้าสักหน่อย โรงอาหารก็ไม่ได้เตรียมของดี ๆ ไว้เลี้ยง”
“งั้นแบบนี้นะ ขับรถออกไปกินบาร์บีคิวกันเถอะ? แถวนี้มีร้านย่างแกะทั้งตัว รสชาติเปรี๊ยะมาก”
“ไปไปไป คืนนี้ต้องได้ดื่มกันให้สุด!”
เที่ยงวัน ชิวกั๋วไห่ลากเก๋อจื้อหย่งกับคนอื่น ๆ ให้ขับรถออกไปกินบาร์บีคิว
แต่เก๋อจื้อหย่งกับพวกไม่เต็มใจเอาซะเลย เพราะวัตถุประสงค์ที่มาครั้งนี้ไม่ใช่การกินข้าว แต่คือการมาสืบหาข้อมูล
ทว่าสภาพจิตใจภายในกองพันกลับทำให้พวกเขางงงวย ดังที่ว่ากันว่าเรื่องผิดปกติต้องมีปีศาจซ่อนอยู่เสมอ
สงครามกำลังจะมาถึง แต่พวกนี้ไม่ฝึกพิเศษ ไม่รู้สึกตึงเครียด กลับผ่อนคลายแบบนี้?
ต้องสำรวจลึก ๆ หน่อยแล้ว ดูว่าเกิดอะไรขึ้นแน่
ฉินเฟิงไม่ให้โอกาสพวกเขาปฏิเสธ: “ใช้รถฉันเลย รถฉันกว้างพอ นั่งกันได้หมด”
ชิวกั๋วไห่: “ว่าง ๆ ก็เรียกครูฝึกซวี่ไปด้วยสิ เขาช่วงนี้ก็ลำบากไม่ใช่เบา ออกไปข้างนอกทั้งวัน.......”
ยังไม่ทันพูดจบ ฉินเฟิงก็ไอแห้งใส่ ไม่ยอมให้เขาพูดต่อไปได้
และภาพตรงหน้านี้เอง ก็ทำให้เก๋อจื้อหย่งที่มีสายตาไวสัมผัสได้ว่าพวกนี้กำลังปกปิดบางอย่างไว้อย่างตั้งใจ
ไม่นาน จวงผิงก็ขับรถมาถึง เขาไม่เพียงเป็นทหารองครักษ์ของฉินเฟิง แต่ยังทำหน้าที่คนขับรถอีกด้วย
รถจี๊ปคันนี้เป็นแบบ 7 ที่นั่ง อัดกันหน่อยก็นั่งได้ ทุกคนจึงออกเดินทางไปร้านบาร์บีคิวพร้อมหน้ากัน
เป็นร้านบาร์บีคิวที่ชื่อว่า “ทวนเจี้ย” เจ้าของเป็นชนกลุ่มน้อย หน้าร้านแขวนแกะที่เพิ่งฆ่าสด ๆ เลย
“เฮ้ เพื่อน ๆ กี่คน?” เจ้าของร้านถาม
“เพื่อนอาตาซี จองไว้ทางโทรศัพท์แล้ว ผมแซ่ชิว!”
“นอกจากแกะย่างทั้งตัว เอาหัวแกะอีกสักหลายหัว เจียวหมูย่างต้องมัน ๆ เลือกน้ำมาก ๆ!”