“ผลออกแล้ว ผลทดสอบจิตวิทยาออกมาแล้ว!”
“ยังไง บอกดิ!”
“ฉินเฟิงผลทดสอบออกมาระดับดีเลย!”
“จริงดิ เยี่ยมไปเลย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
ในห้องทำการ ลวี่ฉงกับเว่ยซานเหอต่างดีใจเหมือนเด็กโตสองคน กอดกันกระโดดโลดเต้นไปทั่ว
แต่ไม่ช้า ลวี่ฉงก็ถามขึ้น: “เมื่อกี้นายไม่ได้บอกเหรอว่าจิตใจฉินเฟิงมีปัญหา อาจจะผ่านไม่ได้”
“นี่มันคำพูดฉันตรงไหน นั่นรองผู้บัญชาการพูด คนที่บอกว่าฉินเฟิงจิตใจมีปัญหาคือเขา แล้วผลตรวจกลับออกมาว่าฉินเฟิงสบายดีสุด ๆ”
“แต่ฉันงงอยู่เรื่องนึง......”
“อะไร?”
“ฉินเฟิงไม่มีปัญหา แต่หมอทหารสองคนนั่น พอกลับไปแล้วดูท่าเหมือนจะมีเรื่องขึ้นมา”
ลวี่ฉงงงมาก หมอทหารจะมีเรื่องอะไรได้
สองคนนั้นมาตรวจฉินเฟิง ไม่ใช่จะถูกตรวจกลับบ้างหรอกน่า
“ฉันได้ยินมาว่า พอกลับไปถึง ผู้หญิงยื่นขอโอนย้ายออกจากโรงพยาบาลนั้นทันที ส่วนผู้ชายกลับไปก็เข้ารับการปรึกษาจิตใจซะงั้น”
ลวี่ฉงตาโตกลมโขขึ้นมาทันที “หมอจิตวิทยา กลับไปรับการปรึกษาจิตใจ? ฉินเฟิงคุยอะไรกับสองคนนี้วะ ถึงได้คุยจนพังทั้งคู่!”
เว่ยซานเหอหัวเราะฮ่า ๆ: “ช่างมันเถอะ ขอให้ฉินเฟิงไม่มีอะไรก็พอ ไป ๆ ๆ เที่ยงนี้ไปจิบกันสักแก้วสองแก้ว ฉลองหน่อย”
“จัดไป!”
......
ส่วนอีกฟาก ในห้องทำการของกรมเสริมกำลัง ฉินเฟิงกำลังนอนแอ้งแม้งอยู่บนโซฟา เป่าแอร์กินไอศกรีม
อากาศเวลานี้ร้อนขึ้นทุกวัน ออกไปเดินรอบเดียว เสื้อผ้าเหมือนผ่านการอาบน้ำมาทั้งตัว
แต่ก็ต้องออกไปเดินอยู่ดี อาบน้ำทุกครั้งก็ไม่ได้ งั้นก็ได้แต่หาโอกาสกินไอศกรีม เป่าแอร์สักหน่อย คลายร้อนไปงั้นแหละ