ปัง ปังปัง!
ฉินเฟิงยิงแบบเลือกจุดไปยังสามทิศทาง
ทหารสองนาย และศัตรูอีกหนึ่งคนที่ทาสีน้ำมันปิดบังตัวจนเข้มข้น ล้มลงกลางแอ่งเลือดทันที
ราวกับฝ่ายศัตรูรู้ตัวว่ามีศัตรูหน้าใหม่บุกเข้ามาในสมรภูมิ แต่ฉินเฟิงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีจำนวนเท่าไร จึงไม่ฝักใฝ่อะไร ถอนตัวออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็ว
"ถอย!"
พร้อมกันนั้นก็ตะโกนลงไปในไมโครโฟนข้างหู
หลี่เจียเซิ่งกับฉีเหมิ่งได้รับคำสั่งทันที แล้วถอยกลับด้วยความเร็วสูงสุด
ระหว่างการถอนตัว ฉินเฟิงเล็งยิงสวนทางหลังไม่หยุด เพื่อเป็นการปกป้องด้วยกระสุนให้ทั้งสองคน
ไม่ช้า ทั้งสามคนก็ใช้ความมืดยามค่ำและสายฝนเป็นที่พึ่ง วิ่งพุ่งขึ้นไปบนเนินที่ยกตัวสูงเป็นลำดับ แล้วหายไปจากสายตา
"เดี๋ยว! ปล่อยให้พวกมันขึ้นไปก่อน!"
ชายที่สวมหน้ากากมิคกี้เมาส์รู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงสั่งให้เพื่อนชะลอความเร็วทันที
ตรงกันข้ามกับทหารฝ่ายต่อต้านรัฐบาลที่โดนยำจนอัดอั้น ภายใต้คำสั่งของนายทหารผู้นำ ต่างพุ่งเข้ามาสังหารด้านนี้ราวกับบ้าคลั่ง
ก่อนหน้านี้ พวกเขาถูกฉินเฟิงทั้งสามดักจับไว้ หนีก็หนีไม่รอด ซ่อนก็ซ่อนไม่ได้ กลืนความแค้นไว้จนเต็มอก
ดังนั้นเมื่อค้นพบว่าศัตรูที่แท้จริงมีแค่ไม่กี่คน ทุกคนโกรธจัด ต่างกอดปืนแล้วพุ่งเข้าปะทะที่เนินนั้นอย่างคลั่ง
แต่สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ คือปืนกลหนักสองกระบอก และปืนกลเบาหนึ่งกระบอกที่กวาดยิง
เสียงตรึมตรึมตรึมดังทะลุม่านฝน ก่อเป็นแหต่งฆ่ายักษ์ท่ามกลางความมืด
อาวุธเหล่านี้ฉินเฟิงหามาจากตลาดมืด ยิ่งเป็นพื้นที่ยุ่งเหยิง การหาอาวุธปืนก็ยิ่งง่าย
มิฉะนั้น ที่นี่คงไม่มีขุนศึกหลายกลุ่มรบรากันมาตลอดปี หนึ่งในสาเหตุก็คืออาวุธหามาง่ายเกินไปนั่นเอง
ทหารที่โกรธแค้นพุ่งเข้ามา ไม่ช้าก็โดนยิงเจาะเป็นระรอยโดยไม่ทันตั้งตัว คนที่อยู่ข้างหลังรีบหันหลบหนี แต่ก็ยังโดนกระสุนปะทะ