บี๊บ บี๊บ บี๊บ——
เสียงนกหวีดรวมพลยาวหนึ่งจังหวะ สั้นห้าจังหวะ ระเบิดขึ้นอันเจ็บแสบไปทั่วพื้นที่การบิน
ในห้องนอน ทหารทุกนายลืมตาโพลงทันที สวมเสื้อผ้าเหมือนสะท้อนเงื่อนไข สวมอุปกรณ์ครบชุด แล้วพุ่งตัวลงมารวมพลข้างล่างอย่างเป็นระเบียบและรวดเร็ว
ข้างล่าง หลี่เจียเซิ่งผู้บังคับกองร้อยหน่วยรบพิเศษถือจับเวลาไว้ในมือ จดเวลาที่ทหารคนสุดท้ายกลับเข้าแถว
ไม่ถึงสองนาทีครึ่ง ทั้งกองร้อยหน่วยรบพิเศษก็รวมพลเสร็จสมบูรณ์ ทั้งที่ยังต้องหิ้วเป้เดินทางมาด้วย
ความเร็วระดับนี้ ถือว่าน่าทึ่งมากแล้ว
"หันซ้าย ตัวตรง!"
"หันหน้า!"
"พักตามระเบียบ!"
"แถวตรง!"
สั่งจัดแถวด้วยชุดคำสั่งง่าย ๆ เสร็จ หลี่เจียเซิ่งเดินมาหาหยวนเฟิงแล้วคำนับ "ขอรายงานครูฝึก กองร้อยหน่วยรบพิเศษรวมพลครบทุกนายแล้ว ขอรับคำสั่ง!"
หยวนเฟิงคำนับตอบ แล้วเดินมาหน้าแถว "ฟังทั้งหมด! ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา อีก 9 วันข้างหน้าเราจะลงประลองกับกรมเสริมกำลังที่แห่งหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือ แต่รูปแบบการประลองครั้งนี้ไม่ใช่แบบเดิมที่เคยทำกันมา"
"แต่เป็นแบบที่ทั้งสองฝ่ายจะลงไปในฐานะหน่วยสนับสนุน แทรกตัวเข้าไปในการซ้อมรบของคนอื่น"
"พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ เรากับกรมเสริมกำลังต่างก็เป็นทีมสนับสนุนจากภายนอกของสมรภูมิ และการประลองครั้งนี้ก็แข่งกันว่าฝ่ายไหนจะทำผลงานได้เด่นกว่ากันระหว่างการสนับสนุน เป็นกำลังเสริมให้หน่วยรบหลักได้มากกว่ากัน"
บนสนาม ทุกคนจ้องมั่นที่หยวนเฟิงด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
ในตาไม่มีแววง่วงงุนเหลืออยู่เลย มีแต่ความกระหายในการรบ
เลี้ยงทหารพันวัน เพื่อใช้หนึ่งชั่วยาม มีเพียงสมรภูมิเท่านั้นที่เป็นสถานที่ทดสอบผลการฝึกของพวกเขาได้อย่างแท้จริง