"ผู้บังคับการกองพลน้อย ผมว่า... อาจมีกับดัก!"
ซุนเฉวียนรองผู้ตรวจการเป็นคนแรกที่ออกมาเสียง
แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือ คนอื่น ๆ ไม่มีใครขัดแย้ง ราวกับคาดไว้นานแล้ว
หลวี่ฉงตอบกลับมาแค่ "อืม" "สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้คือถกถึงแนวคิดยุทธวิธีของเขา ไม่ใช่ไปทายการจัดวางกำลังรบของเขา"
"112 กรมเสริมกำลังก่อตั้งไม่นาน แต่ละหน่วยขาดการประสานงาน ขาดความเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด"
"นี่คือไพ่แย่สุด ๆ แต่ไพ่แย่แค่ไหน ก็มีวิธีเล่นของมัน"
"ถ้าพวกนายเป็นฉินเฟิง ถือไพ่ชุดนี้ จะเล่นยังไง?"
ทุกคนขมวดคิ้วแน่น แล้วเริ่มเข้าสภาพเป็นฉินเฟิง คิดหาคำตอบอย่างจริงจัง
ไม่ช้า เก๋อจื้อหย่งหัวหน้าฝ่ายฝึกปฏิบัติก็ให้คำตอบว่า "ตีโอบหลังแม่น้ำ สู้แบบไม่มีทางถอย"
กัวไห่เทารองเสนาธิการต่อทันที "สู้จะเป็นจะตาย ลงเอยด้วยกันทั้งคู่"
แค่แปดคำ แต่กลับทำให้คนในห้องทำการมองเห็นล่วงหน้าว่าการรบครั้งนั้นจะพัฒนาไปในทิศทางใด
ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นรู้สึกขนหัวลุกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
เขาว่ากันว่า คนอ่อนแอกลัวคนดุ คนดุกลัวคนบ้า คนบ้ากลัวคนที่ไม่กลัวตาย
กรมเสริมกำลังกำลังพลน้อย อาวุธย่ำแย่ คือจุดอ่อนที่แก้ไม่ได้
แต่ถ้าเปิดฉากมาแล้วอีกฝ่ายบ้าคลั่งเหมือนคนเสียสติ ออกมาสู้แบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ปัญหาก็ใหญ่หลวงขึ้นทันที
ยกตัวอย่างง่ายที่สุด รถถังรบหลักของฝ่ายเราคือรุ่นใหม่ล่าสุด ทั้งกำลังขับ พลังทำลาย และความคล่องตัวล้วนเยี่ยมยอด
แต่ถ้าอีกฝ่ายใช้รถถังรุ่นเก่าสองคันเป็นเหยื่อล่อ แล้วส่งอีกคันเข้ามาแลกเลือดแบบจำกัดเวลา ปัญหาก็รุนแรงขึ้นมาทันที
ภายใต้รูปแบบนี้ แม้กองพลน้อยรวมศูนย์ 33 จะได้เปรียบในบางจุด แผนการทั้งหมดก็จะถูกการบุกแบบเสียสละชีวิตของศัตรูที่บ้าคลั่งย่อยยับจนพังยับเยิน