"นายว่าไง ฉินเฟิงจะเลือกทางไหน?"
กลางไร่ชา หลาวฮุยคาบซิการ์ ปากตุ๊บป่องเป่าควันออกมาไม่หยุด
สวีอู่ไอเบา ๆ โดนควันนั้นรดเข้าจนรำคาญ
ถึงเขาจะสูบบุหรี่เหมือนกัน แต่ช่วงนี้กำลังเลิก เพราะวางแผนจะมีลูก
จู่ ๆ โผล่กลิ่นควันแรง ๆ ขนาดนี้เข้ามา เจ็บปวดก็เจ็บปวด แต่ก็แอบฟินเป็นบ้าเป็นหลัง
"จะสูบไหม?"
หลาวฮุยเห็นอีกฝ่ายจ้องซิการ์ที่สูบค้างอยู่ที่ปากตัวเองแบบไม่กะพริบ จึงล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า
ดวงตาสวีอู่แวบไปด้วยความตื่นเต้น แต่ก็พยายามฝืนไม่มอง "เอ่อ... ไม่ละกัน"
"ก็แค่ถามเฉย ๆ นะ ฉันพกมาแค่อันเดียว ไม่มีเหลือให้อยู่แล้ว"
หลาวฮุยไม่ได้หยิบสิ่งที่อีกฝ่ายปรารถนาออกมา กลับควักไฟแช็กกันลมออกจากอกเสื้อ แล้วเผาปลายซิการ์เพิ่มอีกรอบ
เขาชอบกลิ่นจัดจ้าน ควันต้องหนา ๆ แบบนี้ถึงจะฟิน
เปลือกตาสวีอู่กระตุกสองสามรอบ รู้สึกว่าเพื่อนร่วมงานคนนี้ยังน่าเตะเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
หลาวฮุยแกล้งเป่าควันใส่หน้าอีกฝ่าย แล้วยิ้มเหลี่ยม "นายยังไม่ตอบเลยนะ ว่าฉินเฟิงจะเลือกทางไหน?"
สวีอู่หุบปิดจมูกปาก หนีกลิ่นอันน่าคลั่งรักนั้น "ถ้าเป็นฉันตอนนี้ เพื่อครอบครัว คงเลือกละทิ้ง"
"แล้วก่อนจะแต่งงานล่ะ?"
"ก็ยังละทิ้งอยู่ดี เพราะฉันมีครอบครัวอยู่แล้ว"
"?"
"งั้นนายบอกสิ ว่า 'ตัวนายตอนนี้' 'ตัวนายตอนก่อน' มันก็เหมือนกันนี่?"
หลาวฮุยตาโต ยกขาขึ้นจะเตะก้น แต่สวีอู่อ่านท่าได้ก่อน สะบัดตัวหลบไปได้
หลาวฮุยตาแข็ง คิดในใจ: โห นายนี่กล้าหลบด้วยเหรอ?
แต่ระหว่างที่สองคนกำลังเล่นกันสนุก ฉินเฟิงกับงูพิษก็เดินออกมาจากบ้าน