สังเวียนการแข่ง
เปาเผิงหอบหายใจถี่ๆ ไม่หยุด หลังเพิ่งจบการแข่งวิ่งข้ามสิ่งกีดขวาง 400 เมตร ที่ได้เพียงอันดับ 7
ถึงขั้นใช้แรงมากเกินไปจนต้องคว้าไม้กันตกแล้วโคลงคลื่นอาเจียนแห้ง
การแข่งครั้งนี้รวมสองวันสองคืน ตอนนี้ผ่านมาแล้วหนึ่งวันครึ่ง
เขาสมัครแข่งทั้งหมด 4 รายการ นี่คือรายการสุดท้าย แต่ก็ดูดพลังวังชนที่เหลืออยู่ของพลทหารคนนี้จนหมดเกลี้ยง
"บ้วนปากเถอะ"
สวี่เทียนไฉเดินมาจากด้านข้าง ยื่นน้ำหนึ่งขวดให้
เปาเผิงเงยหน้าขึ้น เห็นว่าคนมาเป็นนายพันตรี จึงยกมือเคารพธง
"ข... ขอบคุณท่านผู้นำครับ"
แล้วเขาก็บ้วนปากไปพลาง ๆ พร้อมกับหอบหายใจให้เข้าจังหวะ
สวี่เทียนไฉมองเขาอย่างยิ้มแย้ม "แกเป็นลูกน้องของเฉินซานสี่สินะ พลครัวยังสู้ขนาดนี้ สู้เพื่ออะไรล่ะ?"
เปาเผิงเช็ดปาก "ผมอยากสร้างเกียรติให้หัวหน้าชั้นครับ แต่ว่า ก็ไม่ได้อันดับดี ๆ สักอย่าง......"
เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย สมัคร 4 รายการ แต่ไม่ได้ที่หนึ่งแบบรายการเดี่ยวเลยสักที่
ถึงจะทำเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังมีคนเก่งกว่าเขาอยู่เสมอ
จริงอย่างที่ว่า พลหมวดรบไม่มีใครกินเจสักคน......
สวี่เทียนไฉมองทะลุเขาได้ในแวบเดียว "อยากย้ายเข้าหมวดรบใช่ไหม?"
เปาเผิงไม่ตอบ และก็ไม่รู้จะตอบยังไง
เขาลังเลอยู่ ไม่อยากจากหมู่ครัว แต่ก็อยากไปหมวดรบ
สวี่เทียนไฉพูดอย่างยิ้มแย้ม "มองแกแล้วเหมือนมองตัวเองตอนนั้น เป็นคนแบบเดียวกันคือไม่ยอมแพ้ ชอบท้าทายตัวเอง ต้องทำให้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้ได้"