"ผู้บังคับการกองพลน้อย! ผู้บังคับการกองพลน้อย! ไม่ดีแล้ว มีเรื่องแล้ว!"
ในโรงอาหารของกองพลน้อยผสม ลวี่ฉงปอกไข่ไก่เสร็จ กำลังจะยื่นเข้าปาก
ซุนเฉวียนก็วิ่งมาราวกับไฟลามท้ายพร้อมรายงานสถานการณ์
ลวี่ฉงมองเขาด้วยความงุนงง "เป็นบ้านนายไหม้ หรือก้นนายไหม้กันแน่? เป็นทหารมานานขนาดนี้ยังวู่วามอยู่เลย มันเสียมารยาทชะมัด"
ซุนเฉวียนโบกมือปฏิเสธอย่างแรง ไม่มีอารมณ์เล่นหูเลย "ผู้บังคับการกองพลน้อย ถ...ถือโทรศัพท์ดิ ผมส่งคลิปให้ตอนนี้"
ลวี่ฉงล้วงกระเป๋า "ส่งอะไรมา?"
"ดูปุ๊บก็รู้"
"?"
ลวี่ฉงกดเปิดคลิป เป็นคลิปที่ถ่ายลับ ๆ ไว้
ในภาพ กลุ่มคนกำลังดื่มกินกันอยู่ แล้วต่างชี้แขนตะโกนก้อง
"ฆ่ากรมทหารเอกให้สิ้นซาก?"
"หน้าหนาอะไรของมัน หน่วยไหนกันเนี่ย?"
ซุนเฉวียน: "ผู้บังคับการกองพลน้อย นั่นมันกรมเสริมกำลัง 112 ไงครับ!"
ลวี่ฉงตาโต "นายว่านั่นกรมเสริมกำลัง? เสริมกำลังที่ไหนมันจะมีขวัญกำลังใจขนาดนี้ มุกตลกอะไรกัน"
ซุนเฉวียนเลื่อนคลิปไปท้ายสุด ขยายภาพ "ผู้บังคับการกองพลน้อย จริง ๆ ครับ นี่กรมเสริมกำลังแท้ ๆ ลองดูคนบนเวทีสิ นั่นฉินเฟิง!"
ลวี่ฉง: "......"
เดิมที เขากำลังหิวเล็กน้อย
แต่ตอนนี้ เขาไม่มีอาการอยากอาหารแล้วแม้แต่นิดเดียว
ความแข็งแกร่งของหน่วยทหารหนึ่งหน่วย มองจากท่าทีและคำขวัญก็ประเมินได้ไม่ยาก
หน่วยที่อยู่ในคลิปนี้ ไหนเลยจะเห็นร่องรอยความดื้อรั้นไม่ฟังคำสั่งแบบแต่ก่อน ขวัญกำลังใจแม้กระทั่งเริ่มมีเงาของกองทหารหมัดหนักปรากฏขึ้นมาแล้ว
ก่อนหน้านี้ คลิปที่พวกเก๋อจื้อหย่งแอบถ่ายมา ลวี่ฉงดูแล้ว
ส่วนตัวเขาเองก็รับรู้เกี่ยวกับกรมเสริมกำลังมาบ้าง
หน่วยที่ถูกคัดตัวชั่วคราวมาประกอบร่างกันขึ้น