ฉินเฟิงกระชากตัวดาล่าที่หน้าเต็มไปด้วยเลือดและหมดสติออกมาราวกับลากสุนัขตาย
อีกฟาก รปภ.สองคนที่นอนแนบพื้นยังพยายามจะเล็งยิงเขา
แต่แขนเพิ่งจะยืดขึ้น ก็ถูกกระสุนสองนัดจากระยะไกลยิงทะลุร่าง
ปากกระบอกปืนของหลี่เจียเซิ่งยังพ่นควัน ดวงตาข้างหนึ่งแนบแน่นกับเลนส์ซูม ศัตรูระดับนี้เขาไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนจุดยิงเสียด้วยซ้ำ
และบนสมรภูมินี้ ฉินเฟิงก็สามารถมอบหลังให้หลี่เจียเซิ่งคุ้มกันได้อย่างไร้กังวล
"ไป!"
ฉินเฟิงหิ้วตัวดาล่าขึ้นมาเบา ๆ ราวกับหิ้วไก่
แถมเล็งปืนกวาดศัตรูอีกสองคนที่แอบซ่อนอยู่ฝั่งตรงข้ามจนนอนราบ แล้วโดดขึ้นรถเก๋งสีดำของฝ่าย รปภ.
จากนั้นเหยียบคันเร่งหนักหน่วงวิ่งออกไปช่วงหนึ่ง พอดีกับที่หลี่เจียเซิ่งกอดปืนกระโดดลงจากหลังคาร้านค้า แตะพื้นแล้วกลิ้งรับแรงกระแทก
โยนปืนขึ้นเบาะหลังก่อน แล้วสุดท้ายพุ่งตัวลอดผ่านหน้าต่างรถราวกับนักกีฬาดำน้ำ พร้อมสไลด์มือชักปืนสั้นออกมายิงใส่คนที่วิ่งมาจากอีกฝั่งสองนัด เป็นการเตือนภัย
ฉินเฟิงฉวยจังหวะนั้นเหยียบคันเร่งลึก บิดพวงมาลัยเต็มที่
รถถอยหลังความเร็วสูง ชนราวกั้นเรียงแนวกระจุย ก่อนออกตัวมุ่งหน้าอีกทิศแล้วหายวับไป
ฉากนี้ทำให้รถตำรวจหลายคันที่รีบมาถึงต้องตาค้าง กล้ามาแสดงเมืองบาปกลางหน้าพวกเขาแบบนี้ ช่างไม่เกรงกลัวชีวิตเสียแล้ว!
"เทพแห่งรัก (โค้ดเนม) ฉากเมื่อกี้ของฉัน เท่ไปมั้ย?"
หลี่เจียเซิ่งนั่งอยู่เบาะหลัง ปรับท่านั่งนิดหน่อย แล้วเผยรอยยิ้มเห็นฟันขาวสองแถว
ฉินเฟิงแอบมองกระจกมองหลัง ยกคิ้วให้เล็กน้อย "ความคืบหน้าดีขึ้นเยอะ อย่าลอย รักษาฟอร์มต่อไป"