รถพุ่งเข้าทะเลสาบดั่งม้าป่าที่ขาดลอย
แรงกระแทกมหาศาลและแรงเฉื่อยชั่วขณะเดียวกันนั้นเอง ก็เหวี่ยงทุกคนจากที่นั่งกระเด็นออกไป
แต่ก็มีบางคนที่ตั้งตัวทัน ในวินาทีแรกเลือกใช้สองมือกุมที่จับหรือพนักที่นั่งเอาไว้แน่น เพื่อรับกับแรงปะทะนี้
แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่เมื่อหัวรถพุ่งชนเข้าผิวน้ำ สมองของคนส่วนใหญ่ก็ยังว่างเปล่าไปชั่วครู่
พอได้สติ น้ำก็เริ่มไหลทะลักเข้ามาจากรอยแตกที่กระจกหน้าอย่างรวดเร็ว
"ตื่นสิ ตื่น! รีบหนี!"
ระดับน้ำเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
คนหน้ารถหลายคนถูกแรงปะทะทำให้หมดสติไปแล้ว
โชคดีที่หลี่เจียเซิ่งกับฟางฉินทั้งคู่ร่างกายแข็งแรงทนทาน แม้จะบาดเจ็บจากการชน แต่ก็ยังหาวิธีช่วยคนอื่นอยู่
ขณะนี้ เลาฮุยที่ถูกเข็มขัดนิรภัยล็อกอยู่ที่เบาะคนขับ นอกจากเลือดจะซึมออกที่หน้าอก ปากก็ยังไอเลือดออกมาเป็นหยดใหญ่
จากปริมาณเลือดที่ไหล แทบจะตัดสินได้เลยว่ารอดไม่ได้แล้ว หลี่เจียเซิ่งกับฟางฉินจึงจำต้องละทิ้งการพาศพเขาออกไป หันไปทุ่มเททุกวิถีทางในการช่วยคนที่เหลือออกมาให้ทันก่อนที่รถจะจมลงสู่ก้นน้ำอย่างสมบูรณ์
ประตูรถเปิดไม่ออกเสียเฉยๆ ไม่รู้เพราะแรงดันต่างกันภายในภายนอก หรือเพราะชนจนชิ้นส่วนกลไกพัง
"ทำลายกระจก!"
"รับทราบ!"
ฟางฉินสำลักน้ำเข้าไปเต็มคำ ระหว่างตะโกนเตือนเสียงดัง หลี่เจียเซิ่งก็ดึงที่รองศีรษะออกจากเบาะแล้ว
ฐานที่รองศีรษะเป็นโลหะ เขาใช้ส่วนโลหะนั้นทุบกระจกหลังอย่างหนักหน่วง แค่ทำให้มันแตกออกเป็นรูเดียวก็จะรอดออกไปได้อย่างรวดเร็ว
หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง แม้จะอยู่ในพื้นที่แคบ ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดเพียงใด หลี่เจียเซิ่งก็ยังเบียดกระจกหลังให้แตกออกได้