เมืองรองแห่งหนึ่งในประเทศ โรงเรียนมัธยมสอง
ช่วงปลายร้อนต้นใบไม้ร่วง อากาศร้อนอบอ้าวจัด
ภายในห้องเรียน ม.6/12 นักเรียนจำนวนไม่น้อยกำลังกอดโต๊ะนอนพักตายอย่างเซ็ง ๆ
มีเพียงส่วนน้อยที่ตั้งใจทำข้อสอบ อ่านหนังสือเตรียมเนื้อหาที่จะได้เรียนต่อไป
พัดลมสี่ตัวบนเพดานห้องเรียนหมุนสุดชีวิต หัวมันจะระเบิดได้แล้ว ก็ยังไล่ความร้อนในห้องไม่ออก
ด้านข้างหน้าต่าง เด็กหญิงแต่งตัวเปิ้ลเป็นผู้ใหญ่ ใส่กระโปรงสั้นสายเดี่ยว กำลังหันหน้ากระจกเงาเล็ก ๆ เขียนคิ้วแต่งตา
"เสี่ยวหราน ทำไมกลางวันแสก ๆ นายแต่งหน้าขึ้นมาล่ะ?"
เด็กหญิงข้าง ๆ ที่กำลังกอดโต๊ะดูซีรีส์ผ่านมือถือ ยกหัวขึ้นอย่างงัวเงีย มองเด็กหญิงชื่อเสี่ยวหรานด้วยความอยากรู้
เสี่ยวหรานส่ายหัวไปมาอย่างตั้งใจโอ่อ่า "ก็ไปเดินเล่นรอบนึงไง"
คู่ซีที่เพื่อนหญิงขยับตามองดวงอาทิตย์แสบ ๆ ข้างนอก "ข้างนอก 37-38 องศานะ นายจะออกไปเดินเล่นตอนนี้ ไม่กลัวเป็นลมแดดเหรอ? ไปซื้อน้ำที่ร้านค้าหรือเปล่า ให้จางลี่เจวียนไปแทนไม่ได้เหรอ?"
พูดจบก็จับหางม้าของเด็กหญิงชุดนักเรียนที่นั่งข้างหน้ากระตุกแรง ๆ หนึ่งครั้ง
กระชากแรงจนคนที่กำลังทำการบ้านอยู่เจ็บจี๊ด
จางลี่เจวียนเจ็บจนน้ำตาเกลื่อนหางตา แต่ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง
เพียงดันเก้าอี้ของตัวเองไปข้างหน้าเล็กน้อย พยายามหดพื้นที่ตัวเองให้เล็กลง พร้อมกันนั้นก็เลื่อนห่างจากโต๊ะข้างหลัง
เห็นท่าทีขี้ขลาดแบบนั้น เสี่ยวหรานกลอกตาวางใส่ แล้วเย้ยหยัน "การบ้านภาษาอังกฤษนายรีบ ๆ เขียนหน่อย ตอนบ่ายหัวหน้าวิชาจะเก็บ คะแนนอย่าเยอะนัก ได้หกสิบเจ็ดสิบก็พอ ได้ยินไหม?"
"ไ...ได้ยิน......"
เห็นเด็กหญิงชื่อจางลี่เจวียนรับคำอย่างหวาดกลัว
เสี่ยวหรานป้ายบลัชออนที่แก้มอีกนิด จึงลากเพื่อนหญิงขึ้นยืนเดินออกไปข้างนอก
"อากาศร้อนแบบนี้ นายจะลากฉันไปไหนเนี่ย ฉันไม่อยากออกไป?"