"ของใคร?"
"ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย ของชิ้นนี้ มัน ไอ้เวร ของไอ้ตาสัตว์นรกคนไหนกัน?"
หน้าตึกหอพักกองร้อยสอง ผู้บังคับกองร้อยที่สี่ยกของแบบถ้วยขึ้นมือ โกรธจนศีรษะจะลุกเป็นไฟ
ไม่มีทางที่เขาจะเชื่อได้เลยว่าใต้บังคับบัญชาตัวเองจะยังมีคนแบบนี้
กล้าพาเครื่องบินแห่งความสุขแบบนี้มาเข้ากองทัพด้วย?
ยิ่งไปกว่านั้น ยังซ่อนไว้ในถังน้ำส้วมอีก
ซ่อนก็ซ่อนไป แต่เช้านี้ผู้ตรวจการฉินนำสารวัตรมาตรวจตรา จังหวะดีเลยถูกจับได้?
ของชิ้นนี้ถูกตรวจค้นพบจากถังน้ำในห้องน้ำหอพักของกองร้อยที่สี่ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าต้องเป็นของคนในร้อยนี้แน่นอน
ก่อนหน้านี้ ผู้บังคับกองร้อยที่สี่กับครูฝึกกองร้อยถูกฉินเฟิงเรียกเข้าห้องทำการ แล้วโดนด่าเปียกปูนไปครึ่งชั่วโมง
"ชีวิตในกองทัพกดดันแบบนี้ ยังมีอารมณ์เล่นอะไรแบบนี้อีก? ดูท่าทหารในร้อยนายพลังล้นเหลือเชียวนะ?"
"ฉันเคยคิดว่าในกรมนี้มีแค่กองร้อยหนึ่งกับกองร้อยสองเท่านั้นที่เป็นตัวแสบตัวป่วน ไม่คิดว่าร้อยที่สี่ของนายก็มีแต่คนเก่งเหมือนกัน!"
"เรื่องนี้ฉันไม่เอาความกับนาย แต่แก้ยังไงขึ้นอยู่กับนาย ถ้าครั้งหน้าตรวจเจอของมั่ว ๆ แบบนี้อีก ฮึ รับผิดชอบผลที่ตามมาเอาเอง......"
รอยยิ้มเย็นชาของฉินเฟิงที่ทำให้ขนลุกนั่น ยังคงดังก้องอยู่ในหูของผู้บังคับกองร้อยที่สี่จนถึงตอนนี้
เขารู้ดีว่าผู้ตรวจการคนนี้เป็นคนเด็ดขาด แค่วันแรกที่มาทุกคนก็ได้เห็นฝีมือของเขาแล้ว
ตอนนี้ในกรมเขาเล่ากันว่า ยอมให้ตบหน้าผู้บังคับการกรมหนึ่งครั้ง ดีกว่าไปยุ่งกับผู้ตรวจการสักประโยค