ท่ามกลางปืนหลักสิบกระบอกที่เล็งมา ฉินเฟิงยกมือขึ้นแสดงว่าไม่ได้เป็นอันตราย พร้อมสีหน้าใจเย็น หันไปชี้ที่หลางคุนซึ่งศีรษะแตกเลือดไหล หมดสติไปแล้ว เพื่ออธิบาย
“สองคนนี้ถูกคนอื่นติดสินบนซื้อตัว มันอยากทำร้ายท่านหนุ่มหลางคุน ผมจับได้มันเลยอยากยิงผมเพื่อปิดปาก แต่ผมสู้กลับจนมันโดนไปเอง”
“ตอนนี้ท่านหนุ่มหลางคุนยังมีลมหายใจอยู่ ต้องรีบส่งโรงพยาบาลเร็วที่สุด ผมพูดความจริงทั้งหมด”
แม้ฉินเฟิงจะแสดงออกมาอย่างจริงใจ แต่คนใต้เงาปืนก็ย่อมไม่เชื่อคำเดียวของเขาหรอก
ในรถมีสี่คน ตายไปสอง หมดสติไปหนึ่ง ยังศีรษะแตกเลือดไหลอีก ที่เหลืออยู่คนเดียวก็ช่างน่าสงสัยเหลือเกิน
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าปล่อยฉินเฟิงไปง่าย ๆ เพราะคนที่บาดเจ็บน่ะ เป็นลูกชายของพระพุทธเก้าพระพักตร์
ทุกสายตาพากันเลื่อนไปที่ชายชราที่ลงจากรถคันหน้า มาเดินตะเกียกตะกายด้วยไม้เท้า นั่นคือตัว “พระพุทธเก้าพระพักตร์”
ชายชรามองภาพตรงหน้าแล้วสีหน้าหนักอึ้ง แม้แต่ตัวเองก็ยังแยกไม่ออกว่าคำพูดของฉินเฟิงจริงหรือเท็จ
เพราะหลางคุนเคยบอกเขาไว้ว่า วางแผนจะฆ่าฉินเฟิงกลางความโกลาหล แต่ไม่นึกว่าหลางคุนกลับโดนทำร้ายเสียก่อน?
นี่มันพวกตัวเองถูกติดสินบน หรือฉินเฟิงลงมือกันแน่ เขาบอกไม่ถูกเหมือนกัน เวลาสั้นเกินไป ใครจะไปรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น?
จริง ๆ ชายชราอยากจะบอกว่า วันนี้ขอเลื่อนการทำธุรกรรมออกไปก่อน รอคนตื่นแล้วค่อยว่ากัน แต่ถ้าทำแบบนั้นฐานะของเขาก็จะเท่ากับโดนเปิดโปง
“ไม่เช่นนั้น ให้ฝากคนไว้สักสองสามคน คุ้มกันท่านหนุ่มหลางคุนไปโรงพยาบาล ไม่ให้เสียเรื่องใหญ่?”
แซลลี่พิงตัวอยู่ข้างชายชรา กระซิบแนะนำ
ชายชราลังเลอยู่พักหนึ่ง แต่หลังถ่วงน้ำหนักแล้วก็ต้องยอมรับข้อเสนอ