ปังปังปัง!
เสียงปืนดังสลับกันไปมาในความมืดของราตรี
ปากกระบอกปืนของทั้งสองฝ่ายแฟลชไฟสว่างวาบไม่หยุด แต่ก็ไม่เห็นดวงกระสุน
ทว่าเลเซอร์นำทางความแม่นยำก็ยังคงพุ่งเข้าโดนตัวคน จนจุดระบบแจ้งเตือนควันไฟ
ควันขาวพุ่งออกจากตัวคนที่กำลังหลบหนีฝ่ายหน่วยจู่โจม แม้พวกเขาจะกระจัดกระจายหนีไปคนละทิศ เพื่อสร้างความรบกวนให้การไล่ตามของกองร้อยรบพิเศษ แต่ก็ดูแคลนความเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดของอีกฝ่ายไปเสียแล้ว
ในเรื่องการไล่ล่า แม้ไม่ต้องสื่อสารอะไรกันเลย คนของกองร้อยรบพิเศษก็แบ่งหน้าที่กันเองได้อย่างลงตัว แจกภารกิจการรบให้ตัวเองได้อย่างเป็นระบบ
นี่คือความเข้าใจกัน และคือทักษะการรบที่หล่อหลอมมายาวนาน
“ลงน้ำ!”
เฉินจื่อหลงเห็นว่าหนีไม่รอดแล้ว จึงตัดสินใจลากเจ้าหยางดำดิ่งลงห้วยน้ำเล็ก ๆ ด้านหลังทันที
สมาชิกหน่วยจู่โจมที่กำลังหนีอยู่เห็นดังนั้นก็ฉลาดขึ้นทันตา
ในป่า ไม่ว่าจะวิ่งไปทางไหน สุดท้ายก็ถูกปิดล้อม
แต่ถ้าดำลงไปในน้ำ อีกฝ่ายจะเสียเป้า แล้วสุดท้ายก็ต้องยอมละทิ้ง!
ตอนนี้แหละที่การซ้อมดำน้ำแท็กติกใต้ผืนน้ำของซวี่เป่ย์ได้ใช้งานจริงเสียที!
เห็นฉากนี้ หลี่เจียเซิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็หัวเราะออกมา
“อยากใช้ใต้น้ำหลบหนี? คิดว่าตัวเองว่ายน้ำเก่งกว่าคนอื่นหรือไง?”
หลี่เจียเซิ่งไม่ปริปากอะไรต่อ สะบัดปืนไปด้านหลัง แล้วกระโดดดิ่งลงไปในน้ำ
ฝั่งของหลงเทียนเหย่ก็เหมือนกัน พวกเขาส่วนใหญ่เคยไปอบรมพิเศษที่สนามซ้อมทางทะเลมา ทักษะการว่ายน้ำไม่แพ้นักสืบราชการลับสองแดนตัวจริงเลย
ยิ่งไปกว่านั้น ในการซ้อมรบจำลองยกพลขึ้นบกครั้งก่อน พวกเขายังเคยใช้วิธีนี้ลอบเข้าไปถึงเกาะเล็กใกล้ชายฝั่ง และกำจัดทหารกองร้อยสัตว์ร้ายบนเกาะได้หมดสิ้น