“พวกแกถูกกล่าวหา... ขับเร็วเกินกำหนด... เปลี่ยนช่องทางผิดกฎ... โหลดผู้โดยสารเกินจำนวน......พวกเรา... ตอนนี้จะทำการลงโทษตามกฎหมายและระเบียบ”
มองไปที่สารวัตรตรงหน้าที่พูดตะกุกตะกัก แล้วก็มองต่อไปที่เพื่อนร่วมงานอีกสองคนข้างหลังที่ดูจะรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี ทั้งที่เครื่องแบบก็ยังใส่ไม่ค่อยเข้าร่าง
ฉินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจก็เข้าใจทันที
นี่คงจะเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ต้อนรับที่กองทัพเรือเตรียมไว้ให้พวกเขาล่วงหน้า
ฉินเฟิงมองออกว่าพวกนี้แต่งตัวปลอมเป็นสารวัตร จึงส่งสายตาไปให้จ้าวเผิงเฟย
วินาทีต่อมา หลาวจ้าวก็เข้าใจทันทีเช่นกันว่าสามคนตรงหน้าไม่ใช่สารวัตรของจริง
แต่ทั้งสองก็ไม่รีบเปิดโปง แค่อยากดูซิว่าอีกฝ่ายจะเล่นละครอะไรกันแน่
“ทุกคน ลงจากรถให้หมด เพื่อรับการตรวจ”
จ้าวเผิงเฟยทำตามที่ฉินเฟิงสั่ง ตะโกนขึ้นไปบนรถ
ทุกคนก็ลงจากรถมายืนเรียงริมถนนพร้อมหน้า
เจียงคุนเผิงเห็นดังนั้น ในใจก็เบิกบานเต็มที่ ส่วนเพื่อนสองคนข้างหลังก็แอบขำกันจะปวดท้อง
แท้จริงแล้วตอนที่เจียงคุนเผิงไปตามหาทั้งสองนั้น พวกเขาก็ยังกังวลอยู่ไม่น้อย ว่าถ้าโดนจับได้ว่าแต่งตัวปลอมแล้วจะทำยังไง?
ยิ่งอีกฝ่ายมีคนเยอะกว่า ถ้าโดนจับได้ ไม่แน่อาจโดนตบหัวซะเละ ก็เพราะชุดนี้มันชวนให้คนเกลียดเกินไปจริง ๆ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนอีกฝ่ายเพิ่งมาถึงที่นี่ จึงไม่กล้าทำอะไร โดยเฉพาะเวลาเจอะเจอพวก “สารวัตร” อย่างพวกเขา ขี้ขลาดจนแทบจะหดเป็นก้อน
“สหาย ขอดูบัตรประจำตัวด้วย!”
เจียงคุนเผิงกล้า ๆ กลัว ๆ ยื่นมือไปทางฉินเฟิงขอบัตร