เสียงหึ่งดังก้องขึ้นรุนแรง
บนฟ้ากลาง โดรนจำนวนมหาศาลผุดขึ้นพร้อมกัน เหมือนดวงดาวไร้ที่สิ้นสุด
หลงเทียนเหย่เห็นภาพนี้ก็หมุนคันบังคับพลิกหัวรถทันที ชนเฉินจื่อหลงวิ่งหนีไปอีกทาง
"เฮ้ย มันบ้าอะไร ทำไมยังเลี้ยวหนีอีก!"
"ฝ่ายตรงข้ามปล่อยฝูงโดรนออกมาแล้ว ของพวกนั้นแหละคือฝันร้ายที่สุดของกองทัพบกทุกคน!"
พูดจบ หลงเทียนเหย่บิดคันเร่งสุดกำลัง แล่นเข้าไปในป่าสนแห้งเหลืองทางขวา
ตั้งใจใช้โอกาสนี้สะบัดการติดตามของโดรน แต่โดรนเหล่านี้ถูกปรับปรุงอัปเกรดมาแล้ว ติดระบบนำทางระบุตำแหน่งในตัว
เมื่อล็อกเป้าหมายได้ มันจะไล่ตามไปจนกว่าจะหลุดระยะสัญญาณ หรือแบตเตอรี่หมดถึงจะเลิก
ช่วงเดียวกันนั้น ฉินเฟิงกับคนอื่น ๆ ก็ถูกโดรนล็อกเป้าเช่นกัน ทั้งยังมีรถรบของกองพันผสมดาบเหล็กจากแนวหน้าวิ่งเข้ามาสองข้าง ปิดล้อมเป็นกับดัก
"กระจายตัว!"
ฉินเฟิงสั่งให้ทั้งหน่วยแตกกันทุกทาง
มือขวาบิดคันเร่ง เป้าหมายตรงหน้าคือรถจี๊ปคันหนึ่ง
เขาเห็นแล้วว่าผู้บังคับกองพันโจวฟู่จวินขึ้นไปบนรถคันนั้น เป็นเสาหลักใจกลางของกองพันผสม ถ้าจัดการคนนี้ให้ได้ อย่างน้อยก็ลดแนวรบของกองพันผสมดาบเหล็กไปได้หนึ่งในสี่
ฟ้าเริ่มสางสามัคคีแล้ว ฉินเฟิงเหยียบคันเร่งรถมอเตอร์ไซค์สุดขีด
บนแผ่นดินสีเหลือง ล้อหมุนปลุกฝุ่นเหลืองขึ้นเป็นพวง เหมือนเรือเร็วที่แล่นตัดคลื่นกลางทะเล
โดรนฝูงเล็กหลายสิบลำล็อกเป้าฉินเฟิง บู่ดี้บู่ด่าวิ่งไล่ต้องจากบนฟ้า ทั้งสองข้างยังมีรถรบทหารราบประชิดเข้ามาประชิด
ทหารทุกคนของกองพันผสมต่างจำได้ว่าคือฉินเฟิง แต่ณ วินาทีนี้ในสนามซ้อมรบ พวกเขาเหลือแต่ความคิดเดียว — คือจะเอาท่านผู้นำที่เคยนำพาพวกเขาก้าวไปสู่ความรุ่งโรจน์ทีละก้าว ลงจากความยิ่งใหญ่ให้จงได้