ภายในห้องทำงานของกองตำรวจ
หัวหน้ากองหลี่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ริมหน้าต่าง ถามเสียงเบาว่า “ไอ้หนุ่มนั่นไปแล้วหรือยัง?”
“ไปแล้วครับ” แมวเฒ่าพยักหน้า
“ที่ฉันนั่งตำแหน่งหัวหน้ากองมานานแล้วยังไม่ได้เลื่อนขึ้นไป เหตุผลสำคัญที่สุดก็เพราะไม่อยากเข้าไปพัวพันกับความสัมพันธ์และเรื่องจุกจิกต่าง ๆ” หัวหน้ากองหลี่พูดอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย “แต่ครั้งนี้ฉันก็ต้องแสดงจุดยืนแล้ว คงยากที่จะวางตัวเป็นกลาง”
ฉินอวี่ได้ยินหัวหน้ากองหลี่พูดอยู่ข้างโต๊ะทำงาน จู่ ๆ ก็รู้สึกสนิทสนมกับอีกฝ่ายขึ้นมา เพราะท่าทีของอีกฝ่ายตอนนี้ไม่เป็นทางการอีกต่อไป คำพูดก็ตรงไปตรงมา นั่นหมายความว่าหัวหน้ากองหลี่ไม่ได้มองฉินอวี่เป็นแค่หัวหน้ากลุ่มธรรมดาคนหนึ่งในกองตำรวจอีกแล้ว แต่มองเขาเป็นคนกันเอง
การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ข้อดีคือ ในที่สุดฉินอวี่ก็มีองค์กรให้พึ่งพา มีเส้นสายอยู่เบื้องบน ต่อไปในการทำงานเขาจะได้รับโอกาสบางอย่างที่คนอื่นดิ้นรนขอไม่ได้ ส่วนข้อเสียก็เห็นได้ชัด เขาถือว่าล่วงเกินตระกูลหยวนอย่างสิ้นเชิงแล้ว ไม่ว่าอนาคตจะทำเรื่องอะไร ก็อาจถูกอีกฝ่ายเอาคืนและกดขี่ได้ ท่าทีของหัวหน้ากองหลี่ในตอนนี้ก็ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เห็นได้ชัดว่าเบื้องหลังของตระกูลหยวนไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอก
“ช่วงหนึ่งต่อจากนี้ เราอาจต้องปะทะกับตระกูลหยวน” เหล่าหลี่หันกลับมา กำชับแมวเฒ่าและฉินอวี่เสียงเบา “พวกนายไปบอกตระกูลหม่า ไม่ว่าพวกเขาจะมีของสำรองอยู่ในมือหรือไม่ ให้หยุดงานขายยาไว้ก่อน คนข้างล่างก็สงบเสงี่ยมหน่อย ฉันอยากดูไพ่ของหยวนหัว”
“ถึงไม่หยุดก็ไม่มีทางเลือกครับ” แมวเฒ่าตอบเสียงเบา “อาหลงตายไปแล้ว เส้นทางหาสินค้าของตระกูลหม่าก็ขาด ตอนนี้ต่อให้พวกเขาอยากขายของ ในมือก็ไม่มีของอยู่ดี”