"ไป๋เสี่ยว กินอิ่มหรือยัง"
"เหมียว~"
โรงอาหารมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว หนึ่งคนหนึ่งแมวกินอาหารเสร็จ
"รุ่นน้อง เพิ่มวีแชตได้ไหม ตำราดาบของรุ่นพี่ขาดคู่ซ้อม..."
"ไม่คุย ขอบคุณ"
ลู่สวินอุ้มไป๋เสี่ยวเดินออกจากโรงอาหาร
"รุ่นน้องลู่สวิน สนใจเข้าร่วมกองทัพกรีฑาหนทางโบราณของพวกเราไหม"
เพิ่งออกจากโรงอาหาร ก็มีนักเรียนวิ่งตามมาอีก
"กองทัพกรีฑาหนทางโบราณ"
"ก็คือชมรมน่ะ ชมรมเรามีสิบกว่าคนที่เคยเข้าไปในปมหนทางโบราณแห่งดวงดาว ถ้ารุ่นน้องมีโอกาสก้าวสู่เส้นทางดวงดาวในอนาคต พวกเราก็จับกลุ่มกันได้"
"โอ้ ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน"
"นี่คือนามบัตรฉัน มีความคิดยังไงก็ติดต่อฉันได้ตลอด"
นักเรียนคนนี้เป็นแกนนำชมรมคนหนึ่ง
ในโรงเรียนฝึกตน ก็มีชมรมอยู่ไม่น้อย
เทียบกับชมรมของโรงเรียนทั่วไป ความหมายในทางปฏิบัติของชมรมเหล่านี้ค่อนข้างมากกว่า
เช่นหากมีโอกาสเข้าไปในปมหนทางโบราณแห่งดวงดาว นักเรียนในชมรมก็สามารถจับกลุ่มช่วยเหลือกันได้
ลู่สวินยังไม่มีความคิด
ด้วยพลังแค่นี้ในตอนนี้ ต่อให้โลกสีครามกลับเข้าสู่หนทางโบราณแห่งดวงดาวอีกครั้ง ก็ไม่มีโอกาสก้าวสู่ปมหนทางโบราณ
ฟ้าเริ่มมืดลง
แม้โลกสีครามจะไม่อยู่ในระบบสุริยะแล้ว แต่เวลากลางวันกลางคืนในตอนนี้ก็แตกต่างจากตอนที่อยู่ในระบบสุริยะไม่มากนัก
ลู่สวินอุ้มไป๋เสี่ยวตั้งใจจะเดินเล่นสักพักแล้วกลับไปนอน
"ได้ยินมาหรือยัง ลู่สวินคนนั้นมีฝีมือจริงๆ เล่นเอาศิษย์ปีสองขั้นทะเลลมปราณสี่อาเจียนเป็นเลือดเลยนะ"
"จริงเท็จแค่ไหน ลู่สวินไม่ใช่เพิ่งจบใหม่เหรอ"
"ว่ากันว่าฉวยโอกาสลอบทำร้าย"
"นั่นก็พอว่ากันได้ แต่ถึงจะฉวยโอกาสก็เก่งมากนะ คิดไม่ตกเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงเลือกเฟ่ยไท่เออ"