แนวหน้าเมืองหลวง
ฝูงแมลงกำลังหลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ เข้าโจมตีเมืองหลวงอย่างดุเดือด
สิ่งที่ปวดหัวที่สุดของเผ่าแมลงคือจำนวนอันน่าสะพรึงกลัวของพวกมัน
เมืองหลวงนั้นกว้างใหญ่ไพศาล
แต่ตอนนี้ ทั้งสี่ทิศของเมืองหลวงถูกฝูงแมลงล้อมไว้หมดแล้ว
บนท้องฟ้ายังมีเรือแมลงร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย
เรือแมลงพวกนี้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
นั่นหมายความว่ารูหนอนที่ซ่อนอยู่ในห้วงอวกาศลึกกำลังขยายใหญ่ขึ้น
ยิ่งเรือแมลงใหญ่ แมลงในเรือแต่ละลำก็ยิ่งมาก
เรือแมลงลำหนึ่งยาวหลายกิโลเมตร มีแมลงมากถึงหลายล้านตัว
เรือแมลงที่มาถึงอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้แม้จะฆ่าแมลงไปได้ระลอกแล้วระลอกเล่า เมืองหลวงก็ยังรู้สึกเหมือนฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่หมด
การสู้กับเผ่าแมลง มันช่างสิ้นหวังถึงเพียงนี้
นี่ยังเป็นแค่รังแมลงรังเดียวที่เผ่าแมลงทิ้งไว้ ณ จุดเชื่อมเส้นทางโบราณ ซึ่งเติบโตขึ้นมา
หากเป็นเผ่าแมลงโดยตรง คงรับมือยากกว่านี้อีก
แน่นอน สาเหตุหลักคือผู้แข็งแกร่งขั้นหกขึ้นไปของมนุษย์จากไปมากเกินไป ไม่อย่างนั้นแมลงพวกนี้ไม่มีทางก่อคลื่นลมได้
คลื่นอสูรแห่งความมืดที่เจอในจักรวาลมืด ดุร้ายกว่าฝูงแมลงมากนัก ยังถูกต้านไว้ได้
“ตูม!”
ที่แนวหน้า เฉิงกังและลวี่จั้นกับพวกกำลังอาบเลือดสู้รบ
ยังเห็นหลิวฉางเฟิง จินอวี้หัว และคนอื่นๆ
นักเรียนจากโรงเรียนดังเหล่านี้ โดยพื้นฐานแล้วสู้อยู่ในจุดเดียวกัน
เดิมทีพวกเขาอยู่ในโรงเรียนอย่างดี ไม่ได้มาร่วมป้องกัน
จนกระทั่งได้ดูคลิปที่ลู่สวินสู้ที่เมืองถง เฉิงกังเป็นคนแรกที่เคลื่อนไหว
นักเรียนขั้นสี่คนอื่นๆ ได้ข่าว ก็ทนอยู่ไม่ไหว
โรงเรียนเองก็ปวดหัวไม่น้อย ไม่อยากให้พวกเขาออกจากเมืองหลวง
พวกเขาจึงมาสู้ที่แนวหน้าเมืองหลวง
“รุ่นน้อง พวกนายพักสักครู่เถอะ ตรงนี้ให้พวกเรา”
มีคนมาผลัดเปลี่ยนแล้ว
พวกนี้คือศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยที่จบไปแล้ว
แม้จะจบแล้ว แต่พลังก็แค่ขั้นสี่ ด้านความเป็นอัจฉริยะสู้เฉิงกังกับพวกไม่ได้
อัจฉริยะก็ยังแบ่งเป็นสามระดับหกชั้น