“ว้าว ลู่สวิน เธอเก่งจังเลยนะ เยี่ยมเลย คราวนี้เราได้เข้ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยด้วยกันแล้ว”
“เธอเองเป็นยังไงบ้าง”
“มีปัญหานิดหน่อยค่ะ คุณแม่พาฉันไปพบผู้บำเพ็ญเซียนขั้นห้า ท่านบอกว่ารากวิญญาณโบราณของฉันกว่าจะกระตุ้นได้ เกรงว่าต้องใช้ปราณบรรพกาล ปราณบรรพกาลมีแค่บนหนทางโบราณแห่งดวงดาวเท่านั้น คุณแม่กำลังหาซื้ออยู่ทุกทาง ดูว่าจะหามาได้หรือเปล่า”
วันนี้ ฉู่โย่วฉิงส่งข้อความมา
ปกติลู่สวินไม่ค่อยทักเธอไปก่อน
เพราะแม่ของฉู่โย่วฉิงคุมเข้ม เธอกลัวถูกแม่เห็น
“ไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะ แค่ฉันกระตุ้นรากวิญญาณโบราณก่อนอายุ 25 ก็เข้าวิทยาลัยชิงซวีได้ทุกเมื่อ นายเปิดชีพจรยุทธ์ เข้ามหาวิทยาลัยเป่ยโต่วดีที่สุดแล้ว แต่ถ้านายอยากเข้าวิทยาลัยชิงซวี ฉันก็ดีใจเหมือนกันนะ”
ฉู่โย่วฉิงกลัวลู่สวินเป็นห่วง
ทั้งสองคุยกันอีกสองสามประโยคก็จบบทสนทนา
“ปราณบรรพกาล?”
ลู่สวินนึกถึงตอนที่ผูกสัมพันธ์กับมู่หรงหว่าน ระบบให้รางวัลเป็นปราณบรรพกาลขั้นต้น ช่วยให้มู่หรงหว่านกระตุ้นกายรัตนะแรกกำเนิด
ถ้าผูกสัมพันธ์กับฉู่โย่วฉิงได้ ระบบก็อาจให้รางวัลเป็นปราณบรรพกาล
“รอถึงขั้นที่สองก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
ระบบกำหนดให้ลู่สวินไปถึงขั้นที่สองก่อน จึงจะผูกสัมพันธ์คนที่สองได้
รีบไปก็ไร้ประโยชน์
“ลู่สวิน นายบอกให้ชัดสิ จะเอาวิทยาลัยชิงซวีหรือมหาวิทยาลัยเป่ยโต่วกันแน่”
“ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ”
“งั้นฉันเลือกก่อนละ ฉันฝึกยุทธ์ ก็มหาวิทยาลัยเป่ยโต่วแล้วกัน”