"ไป๋หลิง ข้าไปด้วยนะ"
"ค่ะ!"
หลังจากจัดการนักฆ่าที่มาหาเรื่องไป๋หลิง ลู่สวินก็ไปกับนางเพื่อซื้อวัตถุดิบปรุงโอสถ
"ขออภัย วัตถุดิบของเราถูกจองหมดแล้ว ลองไปดูร้านอื่นเถอะ"
ทว่า ปัญหาใหม่ก็เกิดขึ้น
ทั้งสองวิ่งหาตลอดบ่าย สุดท้ายไม่ได้วัตถุดิบปรุงโอสถมาเลยสักชิ้น
วัตถุดิบปรุงโอสถของทุกร้านถูกจองไว้หมดแล้ว ไป๋หลิงไม่อาจซื้อได้เลย
"ต้องเป็นฝีมือกลุ่มตระกูลเจี่ยแน่!"
ลู่สวินคาดเดา
"คงเป็นนางนั่นแหละ!"
ไป๋หลิงทั้งโกรธทั้งจนใจ
วัตถุดิบสำหรับปรุงโอสถพวกนี้อยากได้มายากมาก จะซื้อก็ไม่ได้ หรือจะออกไปหานอกเมืองด้วยตัวเอง
โลกภายนอกกว้างใหญ่ ในเวลาสั้น ๆ จะหาได้ครบจากที่ไหน
สมุนไพรวิญญาณและโอสถวัตถุดิบมากมาย ล้วนเป็นสิ่งที่อิทธิพลต่าง ๆ เพาะเลี้ยงขึ้นมาโดยเฉพาะ ของป่านั้นมีน้อยจนน่าสงสาร
ไป๋หลิงนั่งกอดเข่าอยู่บนคันดินริมน้ำ มองดูผิวน้ำอย่างใจลอย
ลู่สวินนั่งลงข้างนาง
แผนนี้ของกลุ่มตระกูลเจี่ย เรียกได้ว่าตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ตัดเส้นทางการปรุงโอสถของไป๋หลิงโดยสิ้นเชิง
"ไป๋หลิง เหตุใดกลุ่มตระกูลเจี่ยจึงจงใจหาเรื่องเจ้าเช่นนี้?"
ในที่สุดเขาก็ถามข้อสงสัยในใจออกมา
"นางกลัวว่าข้าจะแย่งตำแหน่งทายาทของนาง"
ไป๋หลิงพูดเสียงเบา
"ที่เจ้าว่า 'นาง' หมายถึงเจี่ยอวี่เวยหรือ?"
"ค่ะ คือนาง นางคือคุณหนูสามแห่งกลุ่มตระกูลเจี่ย และเป็นผู้มีหวังสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าตระกูลมากที่สุดด้วย"
