"กลับชาติมาเกิดเป็นอสูรบรรพกาล?"
ลู่สวินนิ่งงัน
การมีอยู่ของข้ามภพข้ามชาติไม่ใช่ความลับ
แม้ลู่สวินจะไม่เคยเห็นผู้กลับชาติมาเกิดด้วยตาตัวเอง แต่ก็มีข่าวลือในโลกออนไลน์อยู่บ้าง
บนโลกสีครามนั้น มีผู้กลับชาติมาเกิดจริง
เพียงแต่คนทั่วไปไม่มีโอกาสได้พบ หรือแม้แต่รู้ว่าคนผู้นั้นคือใคร
ทว่าในข่าวลือ ผู้กลับชาติมาเกิดล้วนเป็นมนุษย์กลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์
เรื่องของหร่านปิงนี่มันอะไรกัน
อสูรบรรพกาลกลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์งั้นหรือ?
"อืม ฉันก็ไม่รู้ว่าเหตุใดนางถึงกลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์ และทำได้อย่างไร ตอนเด็กๆ ทุกอย่างปกติ จนกระทั่งฉันเปิดชีพจร ความทรงจำจากชาติก่อนก็ปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง สัมผัสวิญญาณของอสูรบรรพกาลเริ่มตื่น..."
หร่านปิงเล่าอย่างช้าๆ
ลู่สวินฟังเงียบๆ
หร่านปิงปกติดีจนถึงอายุสิบแปด
จุดเปลี่ยนเกิดหลังเปิดชีพจร
คืนแรกที่เปิดชีพจร เธอก็เริ่มฝัน
ในฝัน เธอกลายเป็นอสูรบรรพกาลผู้มีพลังฟ้าดิน ท่องอวกาศด้วยกายเนื้อ สำรวจทะเลดวงดาว เด็ดดวงดาวดั่งผลไม้
ความฝันเช่นนี้เธอเห็นแทบทุกคืน
และเมื่อฝันมาถึง สัมผัสวิญญาณของอสูรบรรพกาลก็เริ่มตื่น
สัมผัสวิญญาณนี้เทียบได้กับเจตจำนงของชาติก่อน
หร่านปิงเติบโตมาโดยคิดว่าตนเป็นมนุษย์ เธอไม่อยากกลายเป็นเผ่าอสูร
ดังนั้น เธอจึงเฝ้าหาหนทางกดข่มสัมผัสวิญญาณของอสูรบรรพกาลมาตลอด
ครานี้หลังสะพานสายรุ้งเปิด เธอเข้าไปสำรวจดินแดนวิญญาณระดับห้าดาวเพียงลำพัง ก็ด้วยจุดประสงค์นี้
เหตุที่ไม่ร่วมกลุ่มกับใคร เพราะช่วงนี้เธอใกล้จะกดข่มไม่อยู่แล้ว กลัวใครจะล่วงรู้ความลับ
หนึ่งวันก่อน เธอพบผลวิญญาณหายากที่เสริมพลังวิญญาณ ช่วยให้เธอกดข่มเจตจำนงของอสูรบรรพกาลได้
ทว่า มีกลุ่มเผ่ามารเฝ้าอยู่
หร่านปิงฉวยจังหวะที่พวกมันกำลังต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาด ลงมือชิงผลวิญญาณมา
แต่ก็สร้างความแค้นแก่เผ่ามารพวกนั้น ถูกไล่ล่า
สุดท้ายหนีไม่รอด เพื่อเอาชีวิตรอด จำต้องยอมประนีประนอมกับอสูรบรรพกาล ปล่อยอีกฝ่ายออกมาจัดการเผ่ามารกลุ่มนั้น
แล้วก็เกิดเรื่องราวเมื่อครู่
"ฉันจะกดข่มนางไว้ไม่อยู่แล้ว"
หร่านปิงถอนหายใจ
"ถ้ากดข่มไม่อยู่ จะเกิดอะไรขึ้น นางจะฆ่าเธอหรือ?"
ลู่สวินถาม