"คนไปไหนกันหมด?"
เมื่อลู่สวินออกมาจากตึกซิงเยว่ ก็พบว่าถนนชิงเป่ยเงียบเหงา แทบจะไม่เห็นใครเลย
ใช่แล้ว ช่วงนี้นักศึกษาคงกลับมหาวิทยาลัยกันหมด
ร้านค้าบนถนนชิงเป่ยส่วนใหญ่ปิดร้านกันแล้ว รวมถึงร้านโอสถตระกูลเจี่ย
"กลัวตายกันขนาดนี้เลยหรือ?"
ลู่สวินเคยได้ยินข่าวลือ
ทุกครั้งที่โลกสีครามเข้าสู่ช่วงจุดตัดของหนทางโบราณแห่งดวงดาว ต่างเผ่าพันธุ์จะมุ่งเป้าไปที่มหาวิทยาลัยชิงเป่ย
ไม่รู้ว่ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยจะเสียหายหรือไม่
แต่ถนนชิงเป่ยเคยประสบภัยพิบัติลูกลามหลายครั้ง อาคารหลายแห่งที่นี่ผ่านการสร้างใหม่
คงเป็นเพราะเหตุนี้ ร้านค้ามากมายบนถนนชิงเป่ยถึงได้ปิดร้าน
"พวกเธอกลับบ้านกันเถอะ ช่วงนี้จ่ายค่าจ้างตามปกติ ส่วนวันทำงาน รอประกาศจากฉัน"
"ขอบคุณเจ้าสำนัก!"
ลู่สวินให้พนักงานของศาลาโอสถวิญญาณหยุดพัก
พวกพนักงานดีใจกันใหญ่เมื่อรู้ว่ายังได้ค่าจ้างตามปกติ
หลังจากเหล่าพนักงานจากไปด้วยความยินดี ลู่สวินก็เก็บโอสถทั้งหมดในศาลาโอสถวิญญาณออกมา แล้วปิดประตูให้เรียบร้อย เตรียมปิดร้านสักพัก
"หืม?"
ตอนนั้นเอง ลู่สวินก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
ถนนชิงเป่ยก็ยังเป็นถนนชิงเป่ยเดิม แต่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง
"เขตอาคม?"
ลู่สวินไม่แสดงอาการผิดปกติ เพียงแต่ดวงตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ที่ที่เขาอยู่ เหมือนถูกปกคลุมด้วยเขตอาคม แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว
เช่น เสียงจากภายนอกยังคงเล็ดลอดเข้ามาได้
หากลู่สวินเป็นขั้นสามธรรมดา คงไม่มีทางรู้สึกถึงความผิดปกติ
"คนจากฟุโซหรือ?"
ลู่สวินนึกถึงคำเตือนของหลี่ปู้ฝาน
สถานการณ์ตอนนี้ เป็นไปได้มากที่คนจากฟุโซลงมือ
"ตระกูลเหอ"
ลู่สวินเดาได้แน่นอนว่าใครเป็นคนจ้างคนฟุโซมา
เป็นไปได้สูงคือตระกูลเหอ
ตระกูลเหอนี่ ช่างไม่จบไม่สิ้นเสียที
บัญชีนี้ ลู่สวินจะต้องคิดบัญชีกับพวกเขาไม่ช้าก็เร็ว
แต่ว่า พวกฟุโซนี่ก็ระวังตัวมาก
ถึงกับแยกเขาออกไปเงียบ ๆ แล้ว แต่ก็ยังไม่ลงมือ
ลู่สวินเลยไม่รู้ว่าพวกเขาซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
พวกนักฆ่าฟุโซนี้ มีความโดดเด่นในศาสตร์แห่งการลอบสังหารจริง ๆ
หลังจากยุคยุทธ์สูงส่งมาถึง ตะวันออกพัฒนาเซียนและยุทธ์ขนานกันไป ส่วนตะวันตกใช้เวทมนตร์เป็นหลัก