ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 169 ต่อให้เทพมารก็จะสังหารไม่เว้น

9 นาที· 2K คำ

"ตูมมม ตูมมม~"

พื้นดินถูกระเบิดยับเยินเป็นจุล

"อ๊าก..."

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น

มือสังหารที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดินยังไม่ทันได้รับเคราะห์ แต่มือสังหารฟุโซคนแรกกลับทนไม่ไหว ถูกกระบี่เหินของลู่สวินเสียบทะลวง

"ชินไน~ (ไปตายซะ)"

มือสังหารฟุโซคนนั้นเอาชีวิตเข้าแลก สาดลูกแก้วออกมามากมาย

"บาก้า! (ไอ้โง่)"

มือสังหารฟุโซคนที่สองเห็นท่าไม่ดี สีหน้าเปลี่ยนไป รีบจะเผ่นหนี

แต่เขากลับพบว่า เขาพุ่งไปข้างหน้าตั้งไกล แต่กลับมาอยู่ที่เดิมอีกครั้ง

"ตูมมม ตูมมม ตูมมม~"

รอบตัวลู่สวิน ลูกแก้วที่มือสังหารสาดออกมาเกิดการระเบิดรุนแรง

เผชิญกับการระเบิดเช่นนี้ ลู่สวินไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว กลับเหวี่ยงกระบี่อย่างแรง

พลังกระบี่ดุดันโจมตีพื้นดิน ภายใต้เจตจำนงกระบี่ระดับจุล พื้นที่ปูด้วยหินแกรนิตก็เปราะบางราวกับเต้าหู้ ถูกพลังกระบี่ของลู่สวินฟันทะลวงเข้าไป

จุดนั้น มือสังหารที่หลบอยู่ใต้พื้นดินหลายเมตรยังไม่ทันตอบสนอง ก็ถูกพลังกระบี่สับเป็นชิ้น ๆ

หมอนี่เรียนน่าจะเป็นวิชาดำดิน

ลูกไฟของลู่สวินเมื่อครู่ ไม่ได้ระเบิดตายหมอนั่น เพราะเจ้าตัวมุดลงใต้ดินอย่างบ้าคลั่ง

แต่หลังจากลูกไฟระเบิด ตำแหน่งของอีกฝ่ายก็เปิดเผยในการรับรู้ของลู่สวิน

ลู่สวินยอมรับท่าไม้ตายของมือสังหารฟุโซคนแรก ก็เพื่อจะจัดการอีกฝ่ายให้ได้

ไม่อย่างนั้น การถูกมือสังหารที่ใช้วิชาดำดินจ้องเล่นงานอยู่ จะทำให้รู้สึกอึดอัดพอสมควร

มีแต่เป็นโจรพันวัน ที่ไหนมีป้องกันโจรพันวัน?

ถึงลู่สวินจะไม่กลัว แต่เกิดมือสังหารเหล่านี้ลงมือกับฉู่โย่วฉิงและพวกเธอล่ะ

มือสังหารฟุโซนี่มีจรรยาบรรณนักฆ่าเหลือเกิน

เพื่อการสังหาร พวกเขาไม่มีอะไรที่ทำไม่ออก

ชื่อเสียงของพวกเขาดีเกินไป

ดังนั้น ลู่สวินจะไม่เหลือชีวิตไว้สักคน

"อา—อุวาริดาเซะ! (มันจบเห่แล้ว)"

ในตอนที่ลู่สวินสังหารมือสังหารใต้ดินนั้น ข้างนอกก็มีเสียงโห่ร้องของมือสังหารฟุโซคนแรกดังขึ้น

หมอนี่ คิดว่าลู่สวินถูกเพลิงอสนีที่ตนปล่อยออกมาสังหารเสียแล้ว

เพลิงอสนีนี่แหละ คือไพ่ตายของเขา

เพลิงอสนีลงไปถึงขนาดนี้ ต่อให้ลู่สวินจะมียันต์วิญญาณป้องกันขั้นห้า ก็ยากจะรอดพ้นเคราะห์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป