นักปรุงยาระดับสวรรค์ขั้นสอง?
ลู่สวินหยิบมือถือขึ้นมาค้นหา ให้ตายสิ ไป๋หลิงไม่ได้โกหก
การจัดระดับนักปรุงยาก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ขั้นหนึ่ง ขั้นสอง ขั้นสาม พวกนี้เป็นเพียงตัวบ่งบอกว่าเจ้าสามารถปรุงยาขั้นไหนได้
แต่ยานั้นจะดีหรือไม่ ขึ้นอยู่กับขั้นของนักปรุงยา
อย่างนักปรุงยาขั้นสองและขั้นสามสองคนที่ร้านเจินเป่าถังเคยเชิญมา ยาที่พวกเขาปรุงไม่มีลายโอสถเลย พวกนั้นคือนักปรุงยาขั้นต่ำสุดระดับสามัญ
นักปรุงยาแบบนี้ ต่อให้ปรุงยาขั้นสามได้ จะมีประโยชน์อะไร?
"เก่งขนาดนี้ แต่เช่าร้านสักร้านยังไม่มีปัญญาหรือ?"
ทันใดนั้น ลู่สวินก็เผยสีหน้ากังขา
นักปรุงยาระดับนี้ หากไปที่กลุ่มตระกูลเจี่ยหรือพวกนั้น เขาคงถูกแย่งตัวกันน่าดู
"ร้านของท่านตำแหน่งดีที่สุดน่ะสิ อยู่ตรงข้ามร้านยาตระกูลเจี่ยที่ท่านว่าเลย ข้าอยากลองดีกับเขาดู"
ไป๋หลิงว่า
ตอนนางพูด แววตาไม่มีการหลบเลี่ยง ดวงตาคู่สวยใสกระจ่างตลอดเวลา ให้ความรู้สึกจริงใจอย่างยิ่ง
นั่นทำให้ลู่สวินอดรู้สึกอยู่ในใจลึก ๆ ว่านางคงไม่ได้พูดโกหก
เพียงแต่... ลองดีกับร้านยาตระกูลเจี่ย?
ไป๋หลิงนี่ ปากคอไม่เบาเลย
อีกฝ่ายคือกลุ่มใหญ่ที่มีนักปรุงยาจำนวนมากเชียวนะ
ด้วยรูปร่างเล็ก ๆ ของเจ้า คิดจะต่อกรกับเขารึ?
"ยาลูกกลอนรวมลมปราณขวดนี้ ข้ามอบให้ท่านเป็นของขวัญ ท่านเอาไปลองทดสอบประสิทธิภาพดูได้"
ไป๋หลิงยื่นขวดหยกให้ลู่สวิน
ลู่สวินรับมา เปิดฝาดม กลิ่นหอมเข้มข้นของยาลอยมา
จิตใจของเขาก็ปลอดโปร่งขึ้นมาทันที
"หอมจัง"
นักเรียนคนอื่น ๆ ในร้านก็ได้กลิ่นหอมของยาเช่นกัน ต่างแสดงสีหน้าเคลิบเคลิ้ม
ลู่สวินมองอีกที แน่ะ จริงด้วย ยาทุกเม็ดมีลวดลายสีทองอยู่