"คาถาบทนี้ยากจริง ๆ ด้วย..."
หลังจากที่จิตสำนึกของบาร์บาร่าหลับใหลไปแล้ว ลู่สวินก็ลองใช้เลือดหยดนั้นจากอุ้งเท้าของไป๋เสี่ยวดูสักครั้ง
คาถาบทที่สองของบาร์บาร่ายิ่งยากกว่าเดิม ต่อให้ลู่สวินใช้เลือดของไป๋เสี่ยวและท่องคาถาไม่ผิดพลาด แต่ก็ยังร่ายไม่สำเร็จอยู่ดี
พอจะลองอีกครั้ง เลือดหยดนั้นก็หมดลงเสียก่อน
เลือดหนึ่งหยด ร่ายคาถาได้เพียงครั้งเดียว
ไว้รอเดือนหน้า บาร์บาร่าฟื้นขึ้นมาแล้วค่อยเรียนจากนางต่อก็แล้วกัน
ลู่สวินไม่ได้ใส่ใจมากนัก แล้วก็หลับต่อไป
เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนห้าโมงเช้า ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว
ช่วงนี้ โลกสีครามกำลังเร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ในอวกาศโดยอาศัยแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์
ใกล้ถึงเวลาที่จะเข้าสู่เอกภพมืดเข้าไปทุกที
นั่นทำให้กลางวันกลางคืนของโลกสีครามไม่คงที่เหมือนก่อน
ในมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว ช่วงกลางวันแทบจะไม่เห็นนักศึกษาเลย
นักศึกษาทุกคนต่างทุ่มเทเต็มกำลังในการฝึกฝน
ขนาดคนที่ไปกินข้าวในโรงอาหารก็น้อยลงไปมาก
นักศึกษาหลายคนเตรียมอาหารพลังงานสูงไว้แต่เนิ่น ๆ เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปกับการกินข้าว
ทั้งมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว ลู่สวินยังคงเป็นคนที่ว่างที่สุด
ในตลาดมืดออนไลน์ ค่าหัวสองรายการของเขายังคงอยู่
ดังนั้น ลู่สวินจึงไม่เคยออกจากมหาวิทยาลัยเลยสักครั้ง เอาแต่นอนตีพุงสบายใจอยู่ในมหาวิทยาลัยทุกวัน
ดูท่าฉู่โย่วฉิงจะฝึกฝนอย่างเต็มที่
เมื่อก่อนแทบทุกวัน ฉู่โย่วฉิงจะส่งข้อความหาลู่สวิน
ช่วงนี้ความถี่ลดลงเหลือสัปดาห์ละครั้ง
ส่วนมู่หรงหว่าน นางไม่เคยติดต่อลู่สวินเองเลย
โดยทั่วไปแล้ว ลู่สวินจะได้เจอนางก็ตอนสอบปลายเดือนเท่านั้น
"ตูม~"
ในห้องฝึกฝน ยันต์วิญญาณแผ่นหนึ่งถูกลู่สวินกระตุ้น จนระเบิดก้อนหินก้อนหนึ่งแตกเป็นเสี่ยง ๆ