"เป็นไปได้ยังไง!"
ออดรีย์เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ตาเพลิงทองของลู่สวินกลับถูกใช้ติดต่อกันสองครั้งจริง ๆ แถมยังประสานกับลูกไฟ ทำลายกรงแห่งสุญญตาของนางในคราวเดียว
ออดรีย์มองไปที่ดวงตาของลู่สวินโดยไม่รู้ตัว อยากดูว่าดวงตาของลู่สวินบอดหรือไม่
น่าเสียดาย นางต้องผิดหวัง
ดวงตาของลู่สวินยังคงอยู่ดี เปล่งประกายยิ่งกว่าดวงดาว ไม่มีปัญหาใด ๆ
"แล้วทำไมจะไม่เป็นไปได้?"
ลู่สวินพูดเรียบ ๆ
ออดรีย์เพิ่งได้สติ ตัวเองถูกหลิวซวินหยอกล้อเมื่อครู่
นางถอยหลังหนึ่งก้าว หลบมือของลู่สวิน แล้วกล่าวว่า "อย่าคิดว่าท่านทำแบบนี้แล้วจะชนะข้าได้ ข้าแค่ไม่อยากทำให้องค์หญิงบาร์บาร่าทรงพระพิโรธก็เท่านั้น"
นางไม่ยอมรับความพ่ายแพ้
"งั้นเหรอ อยากจะสู้กันอีกสักยกไหม?"
ลู่สวินเลิกคิ้ว
"หุ่นเชิดเวทของข้าถูกท่านทำลายไปแล้ว ข้าไม่สู้กับท่านหรอก มิเช่นนั้นเรามาลองประลองกันดู ว่าใครจะได้แต้มมากกว่ากัน"
ออดรีย์ไม่ต้องการลงมืออีก
หุ่นเชิดเวทของนางแบกรับพลังต่อสู้ส่วนใหญ่ของนางไว้ หลังจากถูกทำลายโดยลู่สวิน จอมเวทตัวบางอย่างนางเมื่อเผชิญหน้ากับลู่สวินที่มีพลังต่อสู้เกินมาตรฐาน ย่อมไม่มีข้อได้เปรียบมากนัก
"ได้ แต่ว่า เจ้าต้องจำเรื่องหนึ่งไว้"
ลู่สวินจ้องดวงตาของนาง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "ตอนนี้เจ้าเป็นเชลยของข้า!"
"ท่านต้องการทำอะไรกันแน่?!"
ออดรีย์ยกคทาเวทขึ้นบังหน้าอก ปลายคทามีแสงสายฟ้ากระเพื่อม
"เจ้าเป็นจอมเวทสายฟ้าด้วยหรือ?"
ลู่สวินค้นพบบางอย่าง
"แน่นอน ข้าเป็นจอมเวทสองธาตุ ถ้าฝีมือด้านสายฟ้าของข้าไปไม่ถึงระดับจอมเวทย์ ศึกนี้ท่านต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!"
ออดรีย์เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง
จอมเวทสองธาตุ?
มิน่าถึงได้เย่อหยิ่งเช่นนี้