ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 149 ไร้คู่ต่อกร

9 นาที· 2K คำ

“เป็นไงบ้าง วิทยาลัยหว่านหลิ่วพวกแกใหญ่โตขนาดนี้ ไม่มีใครสู้ได้สักคนเลยรึไง”

“ปกติไม่ใช่เก่งนักเก่งหนาเหรอ ทำไมตอนนี้หงอเป็นไก่แบบนี้”

“ฉันว่าวิทยาลัยหว่านหลิ่วนี่ ต่อไปเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยหงอหลิวเลยดีกว่า”

หน้าโรงเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่ว หลี่ปู้ฝานถือโทรโข่งไม่ยั้งปาก ใส่พวกวิทยาลัยหว่านหลิ่วสุดฤทธิ์

พวกนักเรียนออกมายืนกลางแจ้งตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีใครกล้าขึ้นมา

ลู่สวินเพิ่งคว้ารางวัลสุดยอดแห่งการทดสอบแดนลี้ลับ ในแดนลี้ลับนั่นขนาดขั้นสี่ยังฆ่าเป็นผักปลา ฤทธิ์ยังดุเดือด บรรดานักเรียนทั่วไปจะมีใครกล้าบุกขึ้นไปท้าทายล่ะ

“ลู่สวิน ข้ามาขอลองฝีมือ!”

คำพูดของหลี่ปู้ฝานกระตุ้นนักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่วสำเร็จ

นักเรียนขั้นสามคนหนึ่งตะโกนก้อง พุ่งกระโจนขึ้นเวทีทันที

“สมเป็นลูกผู้ชาย เจ้าเริ่มก่อนเลย”

ลู่สวินพูดเรียบ ๆ

นักเรียนคนนั้นไม่รู้จักเกรงใจ เปลี่ยนฝ่ามือเป็นหมัด จู่โจมใส่ลู่สวินทันที

กฎของเวทียังคงห้ามใช้กำลังภายนอก เช่น อาวุธหรือยันต์วิญญาณ ต้องอาศัยเพียงวิชาของตนต่อสู้เท่านั้น

แค่ทำให้อีกฝ่ายตกเวทีก็ถือว่าชนะ

นักเรียนคนนี้ฝึกวิชาหมัด และยังมีชีพจรพิเศษฟ้าดินธาตุสายฟ้า เวลาชกหมัด มีเสียงฟ้าร้องก้องระเบิดกังวาน

แม้รูปลักษณ์จะน่าตื่นตะลึง แต่โดนลู่สวินโจมตีครั้งเดียวก็กระเด็นลอยออกไป

“นักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่วพวกแกไม่ทนมือเลยนะ ยังมีใครอีก?”

หลี่ปู้ฝานโหวกเหวกเสียงดังใหญ่ เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

“ข้าเอง!”

มีนักเรียนถูกกระตุ้นอีกแล้ว กระโดดขึ้นเวที

มาเร็ว แต่พ่ายเร็วยิ่งกว่า

หลังผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที นักเรียนคนนี้ก็ถูกซัดตกเวที

“ไหงหาคนสู้เป็นไม่ได้สักคนเลย พวกขั้นสี่ล่ะ กบดานหมดแล้วเหรอ”

หลี่ปู้ฝานตะเบ็งสุดเสียง ตั้งใจกระตุ้นพวกนักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่ว

“น่าโมโหนัก!”

“จะกลัวอะไรต่อให้มันได้รางวัลสุดยอดนั่น ต้องใช้กำลังภายนอกไปเท่าไหร่กัน มีแต่ตัวมันรู้ บนเวทีนี่ห้ามใช้อาวุธหรือกำลังภายนอก ขึ้นไปสู้กับมันเลย!”

“งั้นแกก็ขึ้นไปสิ”

“ข้ามีแค่ขั้นสามต้น จะขึ้นไปได้ยังไง ไปเรียกพวกขั้นสามปลายแล้วก็ขั้นสี่มา”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป