"ตูม!"
นักเรียนอีกคนถูกซัดตกเวที
"คนที่ 98 แล้วนะ พวกแกมีแต่ไก่อ่อนหรือไง แค่อยู่ในมือพี่สวินของข้าให้เกินหนึ่งนาทียังไม่มีเลย พวกขั้นสี่ของแกตายไปไหนหมด"
ปากเสียของหลี่ปู้ฝานยังคงสาดเสียเทเสียไม่หยุด
"น่ารังเกียจ!"
"พวกขั้นสี่ทำไมยังไม่มา?"
นักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่วโกรธแทบบ้า แต่ละคนรู้สึกอัดอั้นตันใจยิ่งนัก
ลู่สวินขวางอยู่ที่นี่มาครึ่งวันแล้ว นักเรียนของพวกเขาพ่ายแพ้ให้ลู่สวินไปแล้วถึง 98 คน
นักเรียนมากมายขนาดนี้ ไม่มีสักคนอยู่ภายใต้มือลู่สวินเกินหนึ่งนาที
คนที่เก่งที่สุดก็แค่ใช้วิชาตัวเบาที่เหนือชั้น เอาตัวรอดมาได้หวุดหวิด 40 กว่าวินาที
นักเรียนที่มาดูรอบ ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ใช่แค่มหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว นักเรียนวิทยาลัยชิงซวีก็มาไม่น้อย
ยังมีพวกชอบดูความครึกครื้นอีก
เป็นแบบนี้ต่อไป วิทยาลัยหว่านหลิ่วคงเสียหน้าไปถึงไหน ๆ
"พวกขั้นสี่ไปไหนกันหมด?"
"หลิวฉางเฟิงก็ช่างเถอะ เว่ยกวงเย่าไม่กล้าออกมาสู้ด้วยเหรอ เขาเป็นถึงราชาแห่งเวทีนะ!"
นักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่วทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับนักเรียนขั้นสี่
เพราะเว่ยกวงเย่าเคยโชว์ฟอร์มบนเวทีได้โดดเด่นเกินไป ทำให้นักเรียนจำนวนมากพากันเรียกหาเว่ยกวงเย่า
"หลิวฉางเฟิงกับเว่ยกวงเย่าไปไหน?"
"ท่านอธิการ หลิวฉางเฟิงไม่รู้ เว่ยกวงเย่าปิดด่านอยู่ในโรงเรียน ข้าให้คนไปตามหาเขาแล้ว"
ไม่ใช่แค่นักเรียนที่ร้อนใจ
ผู้นำวิทยาลัยหว่านหลิ่วก็ร้อนใจไม่แพ้กัน
ถ้าเป็นนักเรียนธรรมดา พวกเขาไล่ไปตรง ๆ ก็ได้
แต่คนที่มาท้าทายคือลู่สวิน แถมลู่สวินยังพานักเรียนมหาวิทยาลัยเป่ยโต่วกลุ่มใหญ่มาเชียร์ด้วย
อีกฝ่ายก็ไม่ได้เข้ามาในโรงเรียน ถ้าทางโรงเรียนออกไปไล่ ไม่เท่ากับว่าวิทยาลัยหว่านหลิ่วรู้สึกผิด?
แต่ปล่อยให้ลู่สวินท้าสู้แบบนี้ไปเรื่อย ๆ ต่อให้ลู่สวินเป็นผู้ครอบครองรางวัลสุดยอด มาท้าพวกเขาดูเหมือนจะข่มเหงกัน แต่วิทยาลัยหว่านหลิ่วก็ต้องเสียหน้าอยู่ดี
โรงเรียนใหญ่โตขนาดนี้ กลับไม่มีนักเรียนสักคนที่สู้กับลู่สวินได้
พวกขั้นสี่ก็หลบซ่อนไม่ยอมออกมา
ต่อไปวิทยาลัยหว่านหลิ่วจะรับสมัครนักเรียนได้อย่างไร
"ลู่สวิน ข้าเองจะประมือกับเจ้า!"
นักเรียนขั้นสามปลายอีกคนกระโดดขึ้นเวที