“ลู่สวิน น้า ลาก่อนนะ~”
วิทยาลัยชิงซวี
แสงสนธยาส่องลงบนทางเดินหินของวิทยาลัย ทอดเงาของทั้งสามทอดยาว
ฉู่โย่วฉิงโบกมือให้ทั้งสอง แล้วหันหลังเดินเข้าวิทยาลัย
ลู่สวินกับมู่หรงหว่านยืนเคียงข้างกันหน้าประตูวิทยาลัย มองแผ่นหลังของเด็กสาวค่อย ๆ ห่างออกไป
สายลมอ่อนพัดผ่าน นำความเย็นเล็กน้อยของต้นฤดูใบไม้ร่วง และเป่าปอยผมบนหน้าผากของมู่หรงหว่านให้ปลิว
หลังความขัดแย้งที่เกาะหลิวหยุนจบลง ลู่สวินกับสาวทั้งสองก็ไปทานข้าวด้วยกัน แล้วกลับมายังวิทยาลัย
ความขัดแย้งครั้งนี้ จบลงด้วยการที่เหอฮวน หลินเฉียง และคนอื่น ๆ ได้รับบาดเจ็บสาหัส ตระกูลเหอและอีกหลายตระกูลร่วมกันชดใช้พลังมืดให้ลู่สวินหนึ่งล้าน
พลังมืดที่ลู่สวินใช้ซื้อกระบี่เงาทับเมฆาหลิวยหวิ๋นก็กลับคืนมาเช่นนี้
การที่ทำให้ตระกูลเหล่านั้นยอมชดใช้ ส่วนใหญ่เป็นผลงานของฟู่เสวี่ย
มิเช่นนั้น หากมีเพียงเฟ่ยไท่เออ อย่างมากที่สุดก็แค่พาลู่สวินกลับมาโดยสวัสดิภาพ การชดใช้เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และการปลดหัวหน้าหน่วยเซียวก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้
โลกนี้มีกฎเกณฑ์มากมาย
แต่ท้ายที่สุดแล้ว กฎเกณฑ์ที่ใหญ่ที่สุด คือ หมัด
พลังระดับใกล้ขั้นเจ็ดของฟู่เสวี่ยก็สามารถกดทับทุกอย่างได้
ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอยังมีพี่สาวระดับขั้นเจ็ดอีก
ตระกูลของนาง เกรงว่าคงไม่ธรรมดาเช่นกัน