ไม่ใช่แค่มู่หรงหว่านเท่านั้น
ลู่สวินเองก็สัมผัสถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป
อาจเป็นเพราะผลกระทบจากมารจิตครั้งก่อน บวกกับเปลวไฟที่บาร์บาร่าจุดไว้ยังไม่มอดดับ
แรงปรารถนาบางอย่างเริ่มก่อตัวในหัวของลู่สวิน
มีเสียงหนึ่งบอกเขาว่า
ยังไงซะ เขากับมู่หรงหว่านก็เป็น "สหายเก่า" กันแล้ว มีสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงสองครั้ง ดังนั้นต่อให้มีครั้งที่สาม ก็ไม่น่าจะเป็นไร
แต่มู่หรงหว่านก็ยังเป็นน้าของฉู่โย่วฉิง ครั้งแรกเป็นเพราะนางต้องการบุตร ครั้งที่สองก็เพราะมู่หรงเยียนวางยา
ทั้งสองครั้งลู่สวินล้วนเป็นฝ่ายถูกกระทำ โดยมีเหตุจำเป็นต้องทำอย่างเหลือเกิน
ส่วนครั้งที่สามนี้... ไม่มีเหตุผลหรือข้ออ้างใด ๆ ทั้งสิ้น
ทว่า ด้วยฤทธิ์ของฮอร์โมน บวกกับบรรยากาศที่เชิญชวนให้จิตนาการโลดแล่นเหลือเกินเช่นนี้ แรงปรารถนาของลู่สวินไม่เพียงไม่หายไป กลับยิ่งเติบใหญ่ขึ้น
"อ๊ะ..."
จนเมื่อมู่หรงหว่านส่งเสียงร้องอีกครั้ง
เสียงร้องครั้งนี้ ทำให้ความคลุมเครือที่ลอยละล่องในอากาศสลายไปสิ้น
ลู่สวินเงยหน้ามอง เห็นที่หน้าต่างมีแมลงสาบอีกตัวบินเข้ามา
ตอนที่มู่หรงเยียนออกไป ลืมปิดหน้าต่าง
ด้านหลังตึกซิงเยว่มีร้านอาหารแห่งหนึ่ง มิน่าล่ะ แมลงสาบถึงมาเยือนบ่อยครั้ง
เจ้าแมลงสาบตัวแสบ!
ปลายนิ้วของลู่สวินขยับเล็กน้อย กระแสพลังสายหนึ่งพุ่งวาบออกไป แมลงสาบตัวนั้นแหลกละเอียดในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่ซาก
"คงไม่มีแล้วล่ะ เธอเก็บของเถอะ"
เขาปิดหน้าต่าง แล้วก้าวออกจากห้องน้ำ
"อืม"
มู่หรงหว่านเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ เก็บกางเกงในลูกไม้ของพี่สาวขึ้นมา ใส่เข้ากระเป๋า
ไม่รู้ว่าอยู่ ๆ มู่หรงเยียนนึกถึงกางเกงในตัวนี้ได้ยังไง น่าจะกลัวถูกลู่สวินเห็น เลยให้มู่หรงหว่านมาช่วยเก็บ
เก็บของเรียบร้อยแล้ว มู่หรงหว่านก็เดินออกมา
ลู่สวินนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ได้ยินเสียงจึงมองไปทางมู่หรงหว่าน
สายตาของทั้งคู่สบกันกลางอากาศ
หัวใจของมู่หรงหว่านก็เต้นเร็วขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ชายโสดหญิงสาวอยู่ร่วมห้องกันตามลำพัง ต่อให้เป็นคนแปลกหน้า เมื่ออยู่นานไป บรรยากาศก็ค่อย ๆ เปลี่ยน