ตะวันแรกเกิดค่อยๆ ไต่ขึ้นเหนือเมฆา ยื่นอุ้งเท้าสีเหลืองอุ่นๆ มาเกาะแกะเหล่าสิ่งมีชีวิตที่ยังขี้เกียจลุกจากที่นอน
ความเจ็บแสบร้อนที่ต้นแขนซ้ายดึงเจียงเมียนซึ่งหลับยาวจนเกินเวลาให้ตื่นจากความฝัน
เขาลืมตาขึ้น พบว่าสะเก็ดเลือดสีม่วงแดงที่แขนซ้ายไปเสียดสีกับหินก้อนหนึ่งที่นูนขึ้นมา
รีบดึงแขนซ้ายกลับทันที
"คืนนี้ต้องนอนให้เร็วขึ้น"
เจียงเมียนพึมพำกับตัวเอง
ต่อให้อยู่ในโลกเอาชีวิตรอดก็ต้องรักษาเวลาพักผ่อนให้เป็นปกติ
เขาพยุงตัวลุกขึ้นนั่งโดยมีกองท่อนไม้ค้ำอยู่ อาการปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อทุเลาลงไปมาก
เขาลุกขึ้นยืดเหยียดร่างกายเบาๆ สักหน่อย
"พลังชีวิตและร่างกายล้วนก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์แล้ว ร่างกายตอนนี้แข็งแกร่งกว่ายามนั้นเทียบกันไม่ได้ ทั้งยังฟื้นตัวไวมาก"
"เมื่อวานในแชนเนลภูมิภาคไม่เห็นมีใครรายงานว่าถูกสัตว์กลายพันธุ์ล้อม วันนี้ปลดล็อกแชนเนลโลกแล้ว ไปดูกันหน่อยว่าเป็นยังไง"
เจียงเมียนพูดพลางเปิดแชนเนลโลก
เข้าไปแล้ว เห็นเพียงประกาศทั่วโลกสองอันอยู่ด้านบน ส่วนช่องแชทยังไม่มีตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว
หืม?
ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งทุกคนจะพูดน้อยเสียทุกคำ หรือว่า...มีเพียงเขาคนเดียวที่ปลดล็อกแชนเนลโลก?
"ถ้ามีแค่ฉันคนเดียวที่เจอสัตว์ประหลาดมากมายขนาดนั้น..."
"ลองคิดดูอีกที เมื่อเช้าวานนี้ เสียงระบบยังรับสัญญาณได้ไม่ชัดเลย"
"คงไม่ใช่ว่าคนอื่นเกิดในโลกเอาชีวิตรอด ส่วนฉันไปเกิดในโลกสัตว์ประหลาดแทนนะ?"
"ถ้าเป็นแบบนั้น คืนนี้ก็คงต้องเจอสัตว์ประหลาดเป็นฝูงอีกสิ?"
"บางทีอาจมีสัตว์ประหลาดสายพันธุ์ใหม่ด้วย"
พอคิดถึงตรงนี้ เจียงเมียนรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว
เมื่อคืนเขาฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ได้มากมายขนาดนั้น มีสักกี่ตัวที่เขาฆ่าเองแบบจริงจัง ตัวเขาเองรู้ดีที่สุด
สัตว์กลายพันธุ์ที่เขาฆ่าได้ ล้วนเป็นพวกที่ถูกพวกเดียวกันข้างหลังเบียดให้เข้าไปในรัศมีเปลวเพลิงที่ลุกไหม้
ค่าพลังชีวิตไม่มีตัวไหนเหลือเกินครึ่งหนึ่งเลยสักตัว
แล้วท้ายที่สุด สัตว์ประหลาดข้างนอกที่เหลือจำนวนมากก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงถอยหนีไป
ถ้าผ่านไปอีกสองสามวัน สัตว์ประหลาดเริ่มต่อต้านแสงไฟจากที่พักพิงได้ ไม่กลัวอีกต่อไป
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์กลายพันธุ์อีกครั้ง เขาคงได้แต่นอนรอให้ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
"ฟ้าย่อมมีหนทางเสมอ เอาเป็นว่าไปตัดไม้สร้างกระท่อมไม้ก่อน"
"พอปลดล็อกคลังของ พรสวรรค์ก็จะทำงาน จากนั้นฉันก็จะสร้างสิ่งก่อสร้างได้เร็วเป็นสี่เท่าของคนธรรมดา"
"โลกนี้ควรมีแบบแปลนสิ่งก่อสร้างแนวป้องกันและแนวรุกด้วย"
"อ้อ เมื่อวานเหมือนยังมีฉายาสองอันที่ยังไม่ได้ดูเอฟเฟกต์"
เจียงเมียนเปิดข้อมูลตัวละคร เลื่อนไปที่หน้าฉายา
[ฉายา: ก้าวก่อนใคร]
[คำอธิบาย: ใช้สองมือปัดเป่าหมอกควัน ใช้สองเท้าก้าวย่างวัดผืนดิน นี่คือการบุกเบิก]
[เอฟเฟกต์: สถานที่ที่คุณผ่าน จะถูกสร้างเป็นแผนที่อัตโนมัติ บันทึกลงในความทรงจำ]
[ฉายา: นักล่าสัตว์ประหลาด]
[คำอธิบาย: นายพรานผู้ยอดเยี่ยม ควรยืนอยู่เหนือชีวิตนับล้าน]
[เอฟเฟกต์: สร้างความเสียหายเพิ่มเติม 5% แก่สัตว์กลายพันธุ์ และได้รับความสามารถในการย่อยสลายซากสัตว์กลายพันธุ์]
ฉายาทั้งสองมีประโยชน์มาก
ในป่าดงที่มีแผนที่จะช่วยได้หลายอย่าง
ใช้บอกทิศทาง มาร์กสถานที่พิเศษต่างๆ เป็นต้น
นักล่าสัตว์ประหลาดยิ่งให้เอฟเฟกต์ที่คาดไม่ถึง:
ย่อยสลายสัตว์กลายพันธุ์!
สายตาเจียงเมียนแทบจะสว่างวาบทันที เบื้องหน้าเขามีซากสัตว์กลายพันธุ์เป็นร้อยตัว ถ้าแยกพวกมันได้ทั้งหมด ต้องได้ผลตอบแทนงามๆ แน่นอน
กระดูก หนังและเนื้อ ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นดีได้
"ยังไม่รีบย่อยสลายหรอก ไปตัดไม้สร้างบ้านก่อน"
ปลดล็อกฟังก์ชันคลังของให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน
แล้วทำไมกระดูกกับหนังสัตว์จะเป็นวัสดุก่อสร้างไม่ได้?
โคมไฟกระดูก โซฟาหนังสัตว์ประหลาด ก็ล้วนเป็นสิ่งก่อสร้างไม่ใช่หรือ?
เจียงเมียนดีใจสุดๆ ถ้าเล่นมุกคำพูดนี้ได้ผล พรสวรรค์ของเขาก็เท่ากับใช้แทนข้าวของได้สี่เท่าในอีกแง่หนึ่ง
หยิบขวานหินขึ้นมา เจียงเมียนเริ่มตัดไม้
ตอนนี้เขาฟันต้นไม้แต่ละครั้ง จะลดพลังชีวิตต้นไม้ลง 2.5
และหักร่างกายเพียง 0.5 เท่านั้น
หมายความว่า ร่างกาย 19 หน่วยของเขา ฟันต้นไม้ได้ติดต่อกัน ลดพลังชีวิตต้นไม้รวม 95
เกือบจะตัดต้นหนึ่งแล้วพักหนึ่งครั้ง
......
ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เจียงเมียนก็ได้วัตถุดิบครบทั้งหมดสำหรับสร้างกระท่อมไม้
อีกยี่สิบนาทีต่อมา เขาก็สร้างกระท่อมไม้เสร็จ
[คุณสร้างกระท่อมไม้ กระตุ้นพรสวรรค์ "ความฝันของสถาปนิก" ได้รับกระท่อมไม้เพิ่มอีกหนึ่งหลัง]
[ตรวจพบว่ากระท่อมไม้เป็นสิ่งก่อสร้างที่พักพิงเพียงหนึ่งเดียว คืนท่อนไม้จำนวน 80 อัตโนมัติ]
ฟังก์ชันคลังของก็ใช้งานได้แล้ว
เจียงเมียนลองไปตัดต้นไม้อีกต้น พอตัดเสร็จก็ขยับความคิด ท่อนไม้ถูกเก็บเข้าคลังของอัตโนมัติ
[ท่อนไม้: 92 อัน]
"เป็นอย่างที่คิด เกี่ยวข้องกับคลังของจริงๆ ในคำอธิบายพรสวรรค์เขาเขียนไว้ไม่ละเอียด กฎรายละเอียดกว่านี้ต้องลองหัดใช้เอง"
เจียงเมียนเดินไปหน้าซากสัตว์กลายพันธุ์ตัวหนึ่ง ปลดปล่อยสกิลย่อยสลาย
[คุณได้รับ ใบมีดกระดูก ×2, กระดูก ×4, หนังประหลาด ×1]
[กระตุ้นพรสวรรค์ "ความฝันของสถาปนิก" จำนวนกระดูกเพิ่มเป็นสองเท่า จำนวนหนังประหลาดเพิ่มเป็นสองเท่า]
ดูเหมือนพรสวรรค์จะมีระบบตัดสินใจของตัวเอง
ใบมีดกระดูกไม่ถูกนับเป็นวัสดุก่อสร้าง
ขี้งกจริงๆ
เจียงเมียนเดินผ่านกองซากอย่างรวดเร็ว ย่อยสลายซากทั้งหมด
สุดท้ายได้ใบมีดกระดูก 280 เล่ม กระดูก 1120 ชิ้น หนังประหลาด 280 แผ่น
เพราะจำนวนมากเกินไป คลังของใส่ไม่ไหว วัสดุจึงกองรวมกันเป็นภูเขาอยู่บนพื้น
"ขีดจำกัดการซ้อน 100 ชิ้น คลังของแคบได้จริง"
เจียงเมียนไม่พอใจ
จากนั้นเขาจะอัปเกรดกระท่อมไม้ก่อน
ท้องก็หิวแล้ว ยังไม่ได้หาอาหารเลย
เขาไม่รู้เลยว่าความกังวลแบบนี้ คนอื่นอยากได้ยังไม่ได้
วันที่สอง คนส่วนใหญ่ของที่ซ้อนกันอยู่ในคลังก็มีแค่ท่อนไม้ และก็เป็นแค่หลักสิบเท่านั้น
พูดอีกแบบหนึ่ง ความคืบหน้าของเขาก้าวล้ำหน้าความคืบหน้าของโลกเอาชีวิตรอดไปไกลแล้ว
เดินกลับเข้าไปในกระท่อมไม้ เจียงเมียนเริ่มดูข้อมูลของมัน
[ไอเทม: กระท่อมไม้ (ที่พักพิง)]
[คุณภาพ: E]
[เลเวล: 1]
[ความทนทาน: 100]
[การป้องกัน: 10]
[คำอธิบาย: ที่พักพิงเพียงหนึ่งเดียวของผู้เอาชีวิตรอด]
[เอฟเฟกต์: ภายในที่พักพิง ผู้เอาชีวิตรอดได้รับความเสียหายลดลง 20% ไฟภายในที่พักพิงได้รับเอฟเฟกต์ "เพลิงศักดิ์สิทธิ์" สามารถสร้างความเสียหายแก่สัตว์กลายพันธุ์ในรัศมีที่กำหนด]
"เมื่อคืนไฟนั่น ที่แท้ก็เป็นเอฟเฟกต์นี้นี่เอง"
เจียงเมียนเข้าใจทันที
แบบแปลนอัปเกรดกระท่อมไม้เลเวล 1 เป็นเลเวล 2 มีมาให้ในกำไลข้อมืออยู่แล้ว
ต้องใช้ท่อนไม้ 200 อันท่อนไม้ขนาดสั้น 50 อัน
เจียงเมียนไม่รีบไปตัดไม้
เขาเปิดหมวดซื้อขาย ลงขายใบมีดกระดูกแบบไม่ระบุชื่อ
[ไอเทม: ใบมีดกระดูก]
[คุณภาพ: F+]
[ความทนทาน: 200]
[คำอธิบาย: ของมีคมที่ย่อยสลายมาจากซากสิ่งมีชีวิตปริศนา]
[เอฟเฟกต์: ความเร็ว +1, สร้างความเสียหายต่อสัตว์เพิ่มขึ้น 5%]
ใบมีดกระดูกของเขาได้มาจากสัตว์กลายพันธุ์ คุณภาพดีกว่าใบมีดกระดูกที่ได้จากสัตว์ทั่วไป
ใบมีดกระดูกทั่วไป ต่อให้ทำจากแบบแปลนโดยการขัดกระดูกให้เป็นใบมีด เลเวลก็มีแค่ F
ราคาขายอยู่ในช่วงท่อนไม้ 5-7 อัน
เจียงเมียนตั้งราคาท่อนไม้ 10 อันทันที
หรือจะแลกเปลี่ยนเป็นอาหาร ยารักษาโรค และแบบแปลนก็ได้
แบบแปลนการสร้างได้ก่อน
......
ตอนแรก ผู้คนเห็นว่าตลาดที่ปกติขายอยู่ที่ 5-7 อัน อยู่ดีๆ มีคนตั้งราคา 10 โผล่เข้ามา
ต่างก็คิดว่าเป็นมือใหม่ไม่เข้าใจตลาดตั้งราคามั่วๆ
พอผ่านไปสักพัก มีคนอยากรู้อยากเห็นกดเข้าไปดู
เห็นใบมีดกระดูกความทนทาน 200 แล้วเลเวลยังเป็น F+ มากกว่าของธรรมดาที่ความเร็ว +1 ยังมีเอฟเฟกต์พิเศษอีกอย่าง: สร้างความเสียหายต่อสัตว์เพิ่ม +5%
สัมผัสได้ทันทีว่าไม่ปกติ
แล้วประโยคที่ว่า "ของมีคมที่ย่อยสลายมาจากซากสิ่งมีชีวิตปริศนา" ทำให้เขานึกถึงประกาศทั่วโลกสองอันเมื่อคืนทันที
ของดีขนาดนี้!
เขาไม่คิดแม้แต่น้อย ใช้ท่อนไม้ 20 อันที่มือแลกใบมีดกระดูกสองเล่มทันที
แล้วจึงวิ่งไปอวดในแชนเนลภูมิภาค
"ในตลาดซื้อขายมีของดีวางขาย ใบมีดกระดูกคุณภาพ F+ ทายสิว่ามาจากสัตว์อะไร?"
"สัตว์อะไร? คงไม่ใช่สัตว์กลายพันธุ์หรอกนะ?"
"ข้าไปดูหน่อยว่าเป็นยังไง"
"ให้ตายสิ วางขายใบมีดกระดูกคุณภาพ F+ ตั้ง 50 เล่ม ไม่สิ ถ้านี่เป็นของที่ย่อยสลายจากซากสัตว์กลายพันธุ์จริง นั่นหมายความว่าคนเลเวล 5 อยู่ในแถวเรางั้นเหรอ?"
"ยังมัวคุยกันอยู่อีก ตอนนี้เหลือแค่ 12 เล่มแล้ว คนฉลาดเห็นข่าวก็เงียบๆ รวยกันไปแล้ว"
"ไม่ใช่นะ เพิ่งผ่านไปหนึ่งนาทีเอง พวกนายเป็นคนจริงๆ เหรอ?"
"เหลือให้ฉันหนึ่งเล่มสิ ชั้นวางของว่างแล้ว ใครแย่งได้ขายให้ฉันหน่อย ฉันจ่ายท่อนไม้ 15 อัน"
"15? ฉันไม่รู้ว่าอีกกี่วันถึงจะฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ได้ ของแบบนี้ตอนนี้คือของหายาก นายออก 20 ฉันก็ไม่ขายให้"
อีกด้านหนึ่ง เจียงเมียนได้รับท่อนไม้ 460 อันอย่างต่อเนื่อง
มีเพียงสี่คนที่ใช้ของอย่างอื่นแลก
ขนมปังหนึ่งแผ่น ปลาย่างครึ่งตัว แล้วก็กล้วยสี่ลูก
ตอนแรกเจียงเมียนเห็นว่าเกือบทั้งหมดเป็นท่อนไม้ก็ยังไม่ค่อยพอใจ แต่ไม่ทันไรก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน:
[กระตุ้นพรสวรรค์ "ความฝันของสถาปนิก" จำนวนท่อนไม้เพิ่มเป็นสองเท่า]
แบบนี้ก็ได้ด้วย?
ของที่ได้มาจากการซื้อขายก็นับเป็นการได้รับเหมือนกัน
ถ้างั้นเขาขายให้คนอื่นแล้วซื้อกลับมา จะเหยียบเท้าซ้ายขึ้นเท้าขวาบินขึ้นสวรรค์ได้เลยไหม?