เดินไปได้สักพัก พวกเขาก็เห็นจ้าวหลันกับคนอื่น ๆ หลี่หว่านชิงรีบวิ่งเข้าไปหา «ท่านแม่ ดูสิ ข้าล่าสิ่งใดมาได้!»
จ้าวหลันกำลังขุดผักป่าอยู่ พอเงยหน้าขึ้นก็ถามอย่างสงสัย «เมื่อครู่มือเจ้ายังว่างเปล่าอยู่เลยไม่ใช่หรือ?»
หลี่หว่านชิงชี้ไปด้านหลังพลางยิ้ม «พี่โจวแบกอยู่เจ้าค่ะ ท่านดูสิ!»
หลี่หว่านเหลียนปรบมืออย่างตื่นเต้น «กวางนี่นา ท่านแม่ พี่รองล่ากวางมาได้!»
จ้าวหลันถึงได้เห็นโจวจิ่งโม่ที่เดินตามมา นางยิ้มทักทาย «ที่แท้ก็เป็นเจ้าหรือ เสี่ยวโจว ขอบใจที่ช่วยหว่านชิงแบกเหยื่อนะ!»
โจวจิ่งโม่ส่ายหน้า «ท่านป้าจ้าวไม่ต้องเกรงใจหรอกขอรับ แค่บังเอิญเจอกัน ข้าก็เลยช่วยถือให้ เดี๋ยวข้าช่วยพวกท่านแบกลงเขาเองดีไหม?»
จ้าวหลันพยักหน้า «ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนเสี่ยวโจวแล้ว»
พูดจบ นางก็สะพายตะกร้าขึ้นหลังแล้วเดินลงเขา
หลี่หว่านเหลียนกับหลี่หว่านชิงเดินตามหลังพวกเขา สองพี่น้องกวาดตามองไปรอบ ๆ หวังว่าจะล่าเหยื่ออื่นได้อีก!
กวางเอาไปขายที่ตัวตำบลได้อย่างเดียว เก็บไว้กินที่บ้านไม่ได้ ราคาขายทั้งตัวก็ย่อมดีกว่าขายแยกชิ้น!
หลี่หว่านเหลียนดึงแขนเสื้อหลี่หว่านชิง ชี้ไปยังบริเวณไม่ไกลทางขวามือแล้วกระซิบว่า «พี่รอง กระต่าย! ข้าอยากลองยิงดู พี่ช่วยดูต้นทางให้ได้ไหม?»
หลี่หว่านชิงพยักหน้า จากนั้นค่อย ๆ ย่อตัวลงเก็บก้อนหินบนพื้น เตรียมพร้อมไว้ทุกเมื่อ!
หลี่หว่านเหลียนหยิบมีดปาจากตะกร้าอย่างระมัดระวัง ย่อตัวเดินเข้าไปใกล้กระต่ายป่าที่กำลังกินหญ้าอย่างช้า ๆ!
นางเล็งไปที่หัวของมัน แล้วมีดปาก็พุ่งออกไปพร้อมเสียงฟิ้ว กระต่ายรับรู้ถึงอันตรายจึงรีบวิ่งหนีไปข้างหน้า แต่หลบไม่พ้น ถูกมีดปาเข้าให้ที่ก้น