จีน ยังไม่จบ

รังเกียจไร้บุตร? ข้าแต่งองค์รัชทายาท บุตรธิดาพรั่งพร้อม เจ้าร้อนรนไปไย

Name: รังเกียจไร้บุตร? ข้าแต่งองค์รัชทายาท บุตรธิดาพรั่งพร้อม เจ้าร้อนรนไปไย
Author: 酒尾鱼

โดย 酒尾鱼 · แปลโดย บรรทัดสุดท้าย

4.80 รีวิว·อัปเดต 27 ต.ค. 2026

【ทั้งคู่บริสุทธิ์+พระรองขึ้นแท่นพระเอก+ฉากตามง้อสำนึกผิด+ตบหน้าสั่งสอนพวกชั่ว+ศึกชิงนางของเหล่าพระรอง】

ชาติก่อน ภายใต้การจัดการของแม่สามี ซ่งชิงอู่ได้เข้าหอกับสามีที่ห่างหายไปนานถึงสองปี

แต่เช้าวันต่อมา สามีกลับใส่ร้ายว่านางไม่ใช่หญิงพรหมจรรย์ ทั้งยังเตะจนมดลูกของนางบาดเจ็บ ทำให้นับแต่นั้นนางไม่อาจมีบุตรได้อีก

ซ่งชิงอู่จึงถูกลดฐานะจากภรรยาเอกเป็นอนุ และถูกขับจากเรือนหลักไปอยู่เรือนข้าง

ส่วนเผยอวิ๋นถิง สามีของนาง กลับแต่งซ่งหว่านอี๋ ทายาทตัวจริงแห่งจวนสกุลซ่ง มาเป็นภรรยาเอก

นับแต่นั้น ซ่งชิงอู่ถูกกักบริเวณไว้ในจวนแม่ทัพนานถึงหกปี ถูกใช้เป็นเครื่องมือหาเงินและรีดไถซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครอบครัวสามียังเอะอะก็ด่าทุบตีนางว่าเป็นดาวกาลกิณีไร้ทายาท นางต้องทนรับความอัปยศอดสูสารพัด ก่อนสิ้นใจในที่สุด

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ซ่งชิงอู่ก็ย้อนกลับมายังคืนเข้าหอคืนนั้น

คราวนี้ นางสั่งให้บ่าวไปแจ้งซ่งหว่านอี๋อย่างสงบนิ่ง

และในช่วงเวลาสำคัญ เผยอวิ๋นถิงก็ทิ้งนางไปค้างคืนที่เรือนของซ่งหว่านอี๋จริง ๆ

ซ่งชิงอู่เพียงยิ้มบาง ๆ ก่อนหยิบตราประทับของเผยอวิ๋นถิงมากดลงบนหนังสือหย่าที่นางร่างไว้ล่วงหน้า

ต่อมา ซ่งชิงอู่ก็หย่าขาดจากเผยอวิ๋นถิงอย่างสิ้นเชิง

เผยอวิ๋นถิงกลับกล่าวอย่างดูแคลนว่า “หย่ากับข้าแล้ว เจ้าก็เป็นหญิงที่ถูกสามีทอดทิ้ง ใครหน้าไหนจะเอาเจ้าอีก?”

จนกระทั่งฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้ซ่งชิงอู่กับองค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์และสง่างาม เขาจึงเริ่มลนลาน

ต่อมา เขานำความรักอันล่าช้ามามอบให้นาง ดวงตาแดงก่ำ คุกเข่าคร่ำครวญขอให้นางเปลี่ยนใจ

“ชิงอู่ ข้าผิดไปแล้ว กลับมาอยู่ข้างกายข้าได้หรือไม่?”

แต่นางกลับไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขา เพียงเอนกายซบอ้อมแขนอันแข็งแกร่งและอบอุ่นของบุรุษข้างกาย

“อู่เอ๋อร์มีลูกของอ๋องผู้นี้แล้ว ส่วนเจ้า... ประหารเดี๋ยวนี้!”