จีน ยังไม่จบ

รังเกียจไร้บุตร? ข้าแต่งองค์รัชทายาท บุตรธิดาพรั่งพร้อม เจ้าร้อนรนไปไย

Name: รังเกียจไร้บุตร? ข้าแต่งองค์รัชทายาท บุตรธิดาพรั่งพร้อม เจ้าร้อนรนไปไย
Author: 酒尾鱼

โดย 酒尾鱼

0.00 รีวิว·อัปเดต 9 ก.ค. 2026

【ซู่ฉวง+หนันเอ้อร์ซั่งเว่ย+จุยชีฮั่วจ่างฉ่าง+ต่าเหลี่ยนนวี้จา+หนันเพ่ยซิวหลัวฉ่าง】

ชาติก่อน ภายใต้การจัดแจงของมารดาสามี ซ่งชิงอู่ได้เข้าหอกับสามีที่ห่างหายไปสองปีเต็ม

แต่ในวันรุ่งขึ้น สามีกลับใส่ความนางว่าไร้พรหมจรรย์ แล้วยังเตะทำลายมดลูกของนาง จนนางไม่อาจมีบุตรได้อีก

ซ่งชิงอู่จึงถูกลดจากภรรยาเอกเป็นอนุภรรยา ถูกขับไล่จากเรือนใหญ่ไปอยู่เรือนเล็ก

เป้ยอวิ๋นถิง สามีของนาง กลับแต่งตั้งซ่งหว่านอี๋ บุตรสาวที่แท้จริงของตระกูลซ่ง ขึ้นเป็นภรรยาเอกแทน

นับแต่นั้น ซ่งชิงอู่ถูกกักขังอยู่ในจวนแม่ทัพถึงหกปี ถูกใช้งานดั่งเครื่องผลิตเงินทอง ถูกทุบตีด่าทอว่าเป็นดาวหายนะสิ้นบุตร ต้องทนทุกข์ทรมานจนสิ้นลมหายใจในที่สุด

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ซ่งชิงอู่กลับมาสู่ค่ำคืนเข้าหอนั้นอีกหน

ครานี้ นางสั่งบ่าวไปแจ้งซ่งหว่านอี๋อย่างใจเย็น

ณ ช่วงเวลาสำคัญ เป้ยอวิ๋นถิงก็ทิ้งนางไปค้างคืนกับซ่งหว่านอี๋จริง ๆ

ซ่งชิงอู่เพียงยิ้มบาง หยิบตราประทับของเป้ยอวิ๋นถิง ประทับลงบนหนังสือหย่าที่นางร่างเตรียมไว้นานแล้ว

ต่อมา ซ่งชิงอู่หย่าขาดจากเป้ยอวิ๋นถิงโดยสิ้นเชิง

เป้ยอวิ๋นถิงกลับดูแคลน “หย่ากับข้าแล้วเจ้าคือหญิงม่ายตกกระป๋อง ใครจะต้องการเจ้า?”

จนกระทั่งฮ่องเต้ทรงพระราชทานสมรสให้ซ่งชิงอู่กับองค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์และสง่างาม เขาจึงตื่นตระหนก

และต่อมา... เขาได้มอบความรู้สึกล่าช้า ดวงตาแดงก่ำคุกเข่าอ้อนวอนให้นางหวนคืน

“ชิงอู่ ข้าผิดไปแล้ว ข้ากลับมาหาข้าได้หรือไม่?”

แต่นางกลับไม่แม้แต่จะมองเขา ได้แต่ซบกายเข้าในอ้อมกอดของบุรุษข้างกายที่แข็งแกร่งและมั่นคง

“อู่อู่มีทายาทของอ๋องแล้ว ส่วนเจ้า... ประหารสถานเดียว!”