หมู่บ้านเซี่ยงหยาง ขึ้นกับตำบลเหลียงเฉิง อำเภอเหลียงเฉิง เป็นหมู่บ้านใหญ่ที่หาได้ยากในตำบลเหลียงเฉิง
ผู้คนในหมู่บ้านอยู่อาศัยปะปน ทั้งยังมีประชากรต่างถิ่นจำนวนมากมาเช่าบ้านพักที่นี่ ฉะนั้น สภาพความสงบเรียบร้อยย่อมวุ่นวายนัก!
ทั้งหมู่บ้าน ด้วยปัญหาเก่าแก่ที่สั่งสมมา บ้านเรือนปลูกสร้างเล็กใหญ่บ้าง คดเคี้ยวบ้าง ตรอกซอยทอดไปตามแนวกำแพง หามีเส้นทางอันเป็นหลักแหล่งไม่
สภาพแวดล้อมเช่นนี้ ยังส่งผลให้ในหมู่บ้านคละเคล้าด้วยมวลหมู่ผู้คนหลากหลาย มีกิจการสารพัดรูปแบบ!
บ้านเลขที่ 168 หมู่บ้านเซี่ยงหยาง เป็นเรือนราษฎร์สามชั้นแบบเก่า ห้องกว้างสิบเมตร พร้อมลานกว้างสิบเมตรยาวสิบเมตรด้านนอก ปูคลุมด้วยผ้าใบกันฝนชั้นหนึ่ง เจาะช่องระบายควันไว้สองสามรู ฉะนั้นลานทั้งผืนจึงกลายเป็นบ่อนพนันธรรมชาติแบบปิดทึบ
โต๊ะเจ็ดแปดตัวตั้งเรียงในลาน ข้างกายมีเตาถ่านอัดก้อนหลายใบเติมความอบอุ่นให้ บวกกับผู้คนในลานมากมายถึงสี่ห้าสิบคน กลับดูไม่หนาวเย็นแม้แต่น้อย!
กระทั่งมีผู้เล่นไพ่จนเลือดขึ้นหน้า ถึงกับสลัดเสื้อกันหนาวทิ้งข้างกาย ถกแขนเสื้อขึ้นแล้วโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง!
มองดูภาพอันคึกคักในลาน หลี่ซ่วยอดรู้สึกภาคภูมิใจมิได้!
วันเวลาเช่นนี้ อีกสามห้าวัน เงินใช้ตลอดปีหน้าก็จะหาได้ครบ!
ทำงานรับจ้างหรือ? ชั่วชีวิตนี้ไม่มีทางรับจ้างเด็ดขาด!
เพียงเปิดบ่อนตามอำเภอใจ ไฉนเลยจะไม่ร่ำรวยมหาศาล?
ตลอดทั้งปี ลงแรงเพียงสองวันนี้ รายได้มากกว่าผู้อื่นหลายปี สิ่งนี้ต่างหากจึงเรียกว่าชีวิต สิ่งนี้ต่างหากจึงเรียกว่าการค้า!