เปิดเรื่องมีความชอบชั้นสองสองครั้ง ข้าขอปลดประจำการกลับบ้าน

ตอนที่ 57 คดีชิงทรัพย์ยิงที่ศีรษะ (3)

6 นาที· 1.4K คำ

สำนักงานตำรวจนครหลินเฉิง ห้องวิเคราะห์คดี

บนผนังมีเครื่องฉายภาพ กำลังเล่นภาพจากกล้องวงจรปิดภายในตู้เอทีเอ็มของธนาคารแห่งหนึ่งเมื่อคืนนี้

ฉาก บทสนทนา ผู้คน เสียง ล้วนชัดเจนแจ่มแจ้ง!

รวมถึงบทสนทนาระหว่างนางหวังเทียนเทียนผู้เสียหายกับผู้ต้องสงสัย น้ำเสียง สีหน้า โดยพื้นฐานแล้วถูกบันทึกไว้อย่างละเอียดชัดเจน

โดยเฉพาะประโยคของนางหวังเทียนเทียนผู้เสียหายที่ว่า: "ฉันไม่เอาชีวิตแล้ว มีฤทธิ์ก็ยิงฉันสิ ยิงฉันเลย!"

ยิ่งทำให้เหล่าตำรวจกองคดีอาญาทุกคนในที่นั้นอดรู้สึกหวาดเสียวในใจไม่ได้!

ผู้กล้า ช่างเป็นผู้กล้าจริงๆ!

เผชิญหน้ากับปากกระบอกปืนของผู้ต้องสงสัยที่จ่ออยู่ที่หน้าผาก ยังสามารถกล่าวถ้อยคำแข็งกร้าวเช่นนี้ออกมาได้ สมกับเป็นภรรยาของนายตำรวจผู้นั้น!

หากสลับบทบาทกัน คิดในตำแหน่งของเขา หากพวกเขาคือกลุ่มตำรวจที่ถูกปากกระบอกปืนจ่อที่หน้าผาก จะยังสามารถกล่าวถ้อยคำกล้าหาญเช่นนี้ได้หรือไม่?

ทุกคนต่างเงียบ แต่คำตอบได้ปรากฏชัดแล้ว นั่นคือ พวกเขาไม่กล้าแน่นอน!

เพราะคนที่กล้า ตอนนี้ยังอยู่ห้องไอซียู!

ถูกต้อง นางหวังเทียนเทียนผู้เสียหายไม่ได้เสียชีวิต แต่ถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งนครหลินเฉิง ใช้เวลาในการช่วยชีวิตในห้องฉุกเฉินนานกว่า 12 ชั่วโมง กว่าจะย้ายเข้าห้องไอซียูเพื่อสังเกตอาการต่อไป!

ตามคำพูดของแพทย์ ช่วยชีวิตไว้ได้แน่นอน แต่จะฟื้นขึ้นมาหรือไม่ ต้องดูความมุ่งมั่นตั้งใจของผู้ป่วย!

หากไม่ฟื้น ก็จะกลายเป็นคนนอนไม่รู้สึกตัว คนตายทั้งเป็นโดยแท้!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป