ในยุคนี้ การศึกษาผู้ใหญ่ยังไม่แพร่หลาย หลายพื้นที่ต่างมองว่าล้วนเป็นพวกหลอกลวงทั้งสิ้น
เพราะให้จ่ายเงินก่อน แล้วแจกหนังสือสองสามเล่มให้กลับไปอ่านที่บ้าน พอมีเวลาช่วงปิดเทอมฤดูหนาวฤดูร้อน ก็ไปเรียนสิบวันหรือครึ่งเดือน หลังจากนั้นยังต้องจ่ายเงินทุกปี กว่าสามปีจะได้ใบประกาศนียบัตร ยังไม่รู้ว่าจริงหรือปลอมอีก ว่าเช่นนี้แล้ว ท่านว่าจะไม่หวาดหวั่นหรือ?
“สวัสดีครับ ทางนี้เป็นการศึกษาผู้ใหญ่ต่อเนื่องใช่ไหมครับ? พวกเราสองคนมาสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาผู้ใหญ่ อยากสอบเอาวุฒิอนุปริญญาผู้ใหญ่ครับ” เวยเสียนจวินกล่าวพลางยิ้ม แจ้งเจตนาโดยตรง เพื่อไม่ให้หนุ่มสาวเจ้าหน้าที่ต้องหวาดระแวง
“อ๋อ ๆ ท่านตำรวจทั้งสอง เชิญนั่งก่อน เชิญนั่งก่อนครับ!” ครูของสถาบันฝึกอบรมทั้งสองคนเรียกเชิญอย่างกระตือรือร้น
พร้อมกับถอนหายใจโล่งอกในใจ ตราบใดที่ไม่ใช่มาสืบสวนว่าพวกเขาเป็นพวกหลอกลวงหรือไม่ ก็แล้วกัน!
ใครจะรู้เล่า ที่พวกเขาเปิดศูนย์รับสมัครตัวแทนฝึกอบรมแห่งนี้ ถูกนับว่าเป็นพวกหลอกลวงกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว!
“เชิญดื่มน้ำครับ!” ครูคนหนึ่งยกถ้วยกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งสองใบมา ด้านในรินน้ำแร่ไว้
“ขอบคุณครับ!” เวยเสียนจวินพยักหน้าแสดงความขอบคุณ รับถ้วยน้ำมา
“เป็นเช่นนี้ครับ พวกเราสองคนจบการศึกษาภาคบังคับระดับต้น จากนั้นก็ไม่ได้เรียนต่อ ตอนนี้เข้ารับราชการแล้ว รู้สึกว่าวุฒิการศึกษาไม่เพียงพอ อยากเข้าร่วมการศึกษาผู้ใหญ่ เพื่อเติมพลังให้ตนเอง เพิ่มพูนความรู้ เพื่อจะได้ปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้น พอดีผ่านมาทางนี้ เห็นสถาบันฝึกอบรมแห่งนี้ ก็เลยแวะเข้ามาสอบถามครับ!” เวยเสียนจวินกล่าวพลางยิ้ม “ครูทั้งสองพอจะให้ความรู้เกี่ยวกับรูปแบบการฝึกอบรม ค่าใช้จ่าย และอื่น ๆ ของอนุปริญญาผู้ใหญ่ของทางนี้ได้ไหมครับ”