เปิดเรื่องมีความชอบชั้นสองสองครั้ง ข้าขอปลดประจำการกลับบ้าน

ตอนที่ 53 กระเป๋าสตางค์สีชมพู

6 นาที· 1.4K คำ

อำเภอเหลียงเฉิงวุ่นวายหรือไม่? ดูที่สถานีรถสองแห่งเป็นหลัก!

สถานีรถของอำเภอเหลียงเฉิงมีสองแห่ง แห่งหนึ่งเป็นสถานีรถโดยสาร อีกแห่งเป็นสถานีรถไฟ ทั้งสองแห่งตั้งอยู่บนถนนเจี่ยฟ่าง ห่างกันไม่ถึง 200 เมตร ตรงกลางมีถนนสายหลักเจี้ยนเช่อตัดผ่าน แบ่งตัวเมืองออกเป็นสองเขตคือเฉิงตงและเฉิงซี

สถานีรถโดยสารอยู่ฝั่งตะวันออก ขึ้นกับโรงพักเฉิงตง ส่วนสถานีรถไฟอยู่ฝั่งตะวันตก ขึ้นกับโรงพักเฉิงซี

เวยเสียนจวินมาอยู่โรงพักเฉิงตงนับรวมแล้วก็แค่ครึ่งปี แต่เพื่อเหตุการณ์ที่สถานีรถโดยสาร อย่างน้อยก็ออกปฏิบัติการมาสองร้อยครั้งแล้ว

ปกติวันละครั้งถือเป็นเรื่องพื้นฐาน มากที่สุดวันเดียววิ่งไปสามเที่ยว

เหตุผลก็ไม่มีอะไรอื่น สถานีรถน่ะ ผู้คนสัญจรไปมามาก ขโมยก็เยอะ!

กระเป๋าสตางค์ถูกขโมย หาไม่เจอ นอกจากจะร้องไห้ ก็เหลือเพียงแจ้งความ!

นี่นา พอตกเที่ยง เวยเสียนจวินเพิ่งจะเตรียมงีบในโรงพัก ก็ได้รับคำสั่งจากศูนย์บัญชาการ 110 ว่ามีคนแจ้งความที่สถานีรถโดยสารว่ากระเป๋าสตางค์ถูกขโมย ให้โรงพักเฉิงตงรีบออกไปจัดการ

จนใจ ได้รับแจ้งความแล้ว เขาก็ทำได้แค่ออกปฏิบัติการ

"ข้าไปกับเจ้าด้วย?" อาจารย์เฝิงเสี่ยวกังเอ่ยถาม

"ช่างเถอะ ท่านพักผ่อนเถอะ ปฏิบัติการเมื่อคืนดึกขนาดนั้น รีบนอนชดเชยเถอะ คืนนี้ไม่แน่อาจมีภารกิจอีก ข้าพาจางหลงไปสักเที่ยวก็พอ!" เวยเสียนจวินส่ายหน้าปฏิเสธ

ตั้งแต่เขารับมอบเหรียญความชอบวันนั้น ผู้กำกับโรงพักหลี่เฉียงจัดเลี้ยงใหญ่ให้แล้ว โรงพักก็วุ่นวายมาไม่หยุด เกือบทุกวันมีภารกิจปราบปรามโสเภณี เล่นการพนัน จับนักพนัน ทำให้เหล่าตำรวจเหนื่อยล้ากันถ้วนหน้า!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป