10 เมษายน ค.ศ. 2000 วันจันทร์ อากาศแจ่มใส!
งานและชีวิตอันราบเรียบดำเนินไปเช่นนี้ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเรียนรู้และทำงานมานานกว่าสามเดือน เวยเสียนจวินก็กลมกลืนเข้ากับโรงพักเฉิงตงได้อย่างสมบูรณ์ กลายเป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งของโรงพักเฉิงตง
เมื่อวานตอนบ่าย ผู้กำกับหลี่เฉียงได้แจ้งเวยเสียนจวินแล้วว่าวันนี้ให้ไปร่วมพิธีมอบยศที่สำนักงานตำรวจอำเภอ หลังจากฝึกงานสามเดือน เขามีคุณสมบัติพอที่จะบรรจุเป็นข้าราชการตำรวจเต็มตัวแล้ว!
แน่นอนว่าที่สำคัญที่สุดคือ หมายเลขตำรวจและชั้นยศที่สำนักงานตำรวจมณฑลอนุมัติลงมาแล้ว วันนี้สำนักงานตำรวจอำเภอจะจัดพิธีมอบยศอย่างเป็นทางการ (ปกติจะจัดในเดือนตุลาคม แต่ที่นี่เลื่อนให้เร็วขึ้นเพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่อง!)
เวยเสียนจวินตื่นแต่เช้า ซื้อสบู่หอมยี่ห้อชื่อดังโดยเฉพาะมาล้างหน้าหมามันให้สะอาด เส้นผมก็ใช้แชมพูยี่ห้อดัง ทำให้ทั้งคนดูมั่นใจเป็นอย่างมาก
เช้าแปดโมง ผู้กำกับหลี่เฉียงและครูฝึกการเมืองจางเหว่ยก็มาถึงโรงพัก รับเขาแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังสำนักงานตำรวจอำเภอ
"ฮ่าฮ่า เสี่ยวเวยเอ๋ย ต่อไปนี้ก็เป็นตำรวจเต็มตัวแล้ว ดีใจไหมล่ะ?" จางเหว่ยถามพลางหัวเราะ
"อื้มๆ ดีใจแน่นอนสิครับ ทุกวันนี้บ่ามันว่างเปล่า เวลาออกปฏิบัติหน้าที่ก็ไม่ค่อยมั่นใจ ผู้คนเห็นแล้วรู้ทันทีว่าเป็นตำรวจใหม่ ก็ไม่ค่อยอยากจะสนใจไยดี!" เวยเสียนจวินพูดพลางยิ้ม
"ฮ่าฮ่าๆ ต่อไปนี้ก็ไม่ใช่แล้ว ไอ้หนูเอ๊ย เจ้าโชคดีจริง ๆ ในสิบกว่าคนที่ได้เลื่อนยศวันนี้ มีเพียงเจ้าเดียวเท่านั้นที่ได้รับการเลื่อนข้ามสองขั้น ได้เป็นผู้บังคับหมู่ตำรวจตรีโดยตรง ที่เหลือเป็นแค่ตำรวจชั้นประทวนสอง ยังไงก็ตาม ผู้กำกับจะมอบยศให้เจ้าด้วยตัวเอง อย่าทำให้เสียหน้าล่ะ!"