ทะลุภพแบบช้า ๆ: ผู้ชายต้องแย่งมาถึงจะหวาน

ตอนที่ 1 หรวนชี

8 นาที· 1.9K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[ที่เก็บสมอง โปรดฝากสมองไว้ก่อนอ่าน]

[คำเตือน: เรื่องนี้เป็นนิยายหลายสามี ในแต่ละโลกมีพระเอกหลายคน หากไม่ชอบโปรดอย่าเข้ามา]

[คำเตือน: นางเอกเป็นผู้ยึดผลประโยชน์ของตนเป็นหลัก ไม่เคยเริ่มจากพูดคุยเรื่องความรักแล้วค่อยคิดถึงผลประโยชน์ แต่จะชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียก่อนคบหา แล้วค่อย ๆ สร้างความรู้สึกต่อกัน]

[คำเตือน: เรื่องนี้ไม่ใช่นิยายสะใจไร้สมอง ส่วนตัวข้าคิดว่าเป็นแนวนางเอกผู้แข็งแกร่ง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน]

โลกแรกมีบุรุษมากกว่าสตรี บุรุษเป็นใหญ่ สตรีทรงคุณค่า มิใช่โลกที่สตรีเป็นใหญ่ แต่เป็นสังคมที่บุรุษมีฐานะสูงส่ง]

[สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกท่านที่มาเยือนโลกของจื้อโหว หากไม่ชอบโปรดเมตตากันสักนิด ชีวิตลำบาก การเขียนนิยายก็ไม่ง่าย ขออ้อมกอด]

เฮ้อ! เฮ้อ! เฮ้อ! หรวนชีนั่งซังกะตายอยู่บนม้านั่งไม้ผุพังตัวหนึ่งในลานบ้าน ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า

เธอมาถึงโลกนี้ได้ครบสามวันแล้ว ทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวกำพร้าที่มีชื่อเดียวกัน เปิดฉากมาก็เหมือนเข้าสู่ด่านนรกอย่างแท้จริง

หรวนชีในโลกปัจจุบันเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เล็ก ในเช้าตรู่วันหนึ่งที่หนาวเหน็บ เธอซึ่งยังอยู่ในผ้าห่อตัวก็ถูกบิดามารดานำมาทิ้งไว้หน้าสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า

หรวนชีไม่รู้ว่าที่บิดามารดาใจร้ายทอดทิ้งเธอ เป็นเพราะเธอเป็นเด็กหญิงหรือไม่

ผ่านชีวิตกระท่อนกระแท่นมาหลายปี เด็กหญิงตัวน้อยที่เคยเฝ้าปรารถนาความรักจากบิดามารดาเติบโตขึ้นเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่พึ่งพาตนเองได้ ปีนี้เธออายุยี่สิบแปดปีแล้ว

หรวนชีมีความลับอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือเธอมีมิติวิเศษ ซึ่งเป็นห้องว่างขนาดห้าร้อยตารางเมตร เธอค้นพบมันตอนอายุสิบแปดปี ตอนนั้นไม่มีเรื่องประหลาดอะไรเกิดขึ้น จู่ ๆ มันก็ปรากฏขึ้นมาเอง

เมื่อต้องเผชิญกับมิติวิเศษที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น หรวนชีเคยตกตะลึงและหวาดกลัว แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความประหลาดใจก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความไม่ใส่ใจ

หรวนชียากจนมาก เธอต้องทำงานหาเงิน เงินที่หามาได้ไม่เพียงต้องใช้จ่ายค่าเล่าเรียนของตนเองและเก็บไว้เป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันเท่านั้น ยังต้องแบ่งบางส่วนกลับไปช่วยเหลือน้องชายและน้องสาวที่สถานสงเคราะห์ด้วย

มิติวิเศษสำหรับหรวนชีจึงแทบไม่มีประโยชน์อะไร เธอเลยปล่อยมันทิ้งว่างไว้ตลอดมา

ในเมื่อแม้แต่เรื่องปากท้องยังเป็นปัญหา จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปใส่ใจเรื่องอื่นอีก

จนกระทั่งหรวนชีเรียนจบปริญญาโทและเริ่มมีรายได้มั่นคง เธอถึงนึกขึ้นได้ว่ามิติวิเศษนี้ถูกลืมเลือนไปจนแทบสิ้น

เมื่อมีเงินเหลือเก็บอยู่บ้าง หรวนชีก็เริ่มนำสิ่งของสารพัดเข้าไปเก็บไว้ในมิติวิเศษ

แรกเริ่มเธอเพียงไปเดินเลือกซื้อชั้นวางของมือสองมาสองสามชุด คิดว่าเอาไว้เก็บของคงสะดวกดี

เมื่อเงินเดือนเพิ่มสูงขึ้น เงินเก็บในมือก็ค่อย ๆ มากขึ้น สิ่งของในมิติวิเศษจึงเริ่มมีมากมายหลากหลาย

ค่อย ๆ มีผักผลไม้ ขนมขบเคี้ยว ของใช้ประจำวัน และข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตเพิ่มขึ้นมา

นับตั้งแต่มิติวิเศษปรากฏขึ้นตอนอายุสิบแปด หรวนชีก็มักรู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก กลัวว่าวันหนึ่งตื่นขึ้นมาแล้วจะพบว่าวันสิ้นโลกมาถึง

ในเมื่อมีเงินอยู่ในมือ แน่นอนว่าต้องแลกเป็นธัญพืช น้ำดื่ม และของใช้จำเป็นแล้วเก็บสำรองเอาไว้

หากวันสิ้นโลกหรือภัยพิบัติมาเยือนจริง ๆ อย่างน้อยก็ต้องเหลือทางหนีทีไล่ให้ตนเอง

ด้วยความคิดเช่นนี้ ตลอดหกปีเต็ม หรวนชีเอาแต่เก็บสิ่งของเข้าไปในมิติวิเศษ ไม่เคยหยิบอะไรออกมาแม้แต่ชิ้นเดียว

มิติวิเศษแห่งนี้ค่อย ๆ มีสภาพคล้ายร้านขายของชำขนาดย่อมขึ้นทุกที

เมื่อตำแหน่งงานสูงขึ้น เงินเดือนมากขึ้น หรวนชีก็ไม่ขาดเงินใช้อีกต่อไป ส่วนข้าวของที่กองอยู่ในมิติวิเศษนั้นเธอก็คร้านจะไปแตะต้อง

อย่างไรเสีย เวลาภายในมิติวิเศษก็หยุดนิ่ง ต่อให้เก็บไว้นานแค่ไหนของก็ไม่เสีย

เพื่อใช้ประโยชน์จากความสามารถในการหยุดเวลาและรักษาความสด หรวนชีผู้เกลียดการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจจึงเริ่มตั้งใจเก็บอาหารปรุงสำเร็จเข้าไปในนั้น

ไม่ว่าจะเป็นหม้อไฟหม่าล่า ปิ้งย่าง ซาลาเปา เกี๊ยว อาหารผัด วัตถุดิบหม้อไฟ อาหารเช้า และอีกมากมาย ทุกอย่างที่หรวนชีชอบกินล้วนมีเก็บไว้มากกว่าหนึ่งชุด

ทุกครั้งที่ออกไปกินข้าวตามร้านอาหาร การสั่งกลับบ้านเพิ่มอีกหนึ่งชุดหลังจากกินเสร็จกลายเป็นความเคยชินของหรวนชีไปแล้ว

หรวนชีมักคิดว่า ต่อให้ท้ายที่สุดมิติวิเศษนี้จะไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยเมื่อถึงวันที่เธอหมดแรงจะสู้ เหนื่อยล้า ไม่อยากพยายาม ไม่อยากทำงานอีกต่อไป

เธอก็จะได้พาสิ่งของเต็มมิติวิเศษไปอยู่ตามหมู่บ้านเล็ก ๆ สักแห่งที่อากาศอบอุ่นกำลังดี ทิวทัศน์งดงามมีภูเขาลำธาร แล้วใช้ชีวิตพักผ่อนอย่างสุขสบายล่วงหน้า

ของมีค่าทั้งหมดในบ้าน หรวนชีก็เก็บไว้ในมิติวิเศษ ไม่ว่าจะเป็นสมุดบัญชีทะเบียนบ้านหรือบัตรธนาคาร อย่างไรเสียก็ไม่มีที่ไหนปลอดภัยเท่ามิติวิเศษของตนเอง

ต่อให้วันหนึ่งมิติวิเศษหายไปจริง ๆ เธอก็ยังไปแจ้งอายัดและทำใหม่ได้

หรวนชีเติบโตมาในสถานสงเคราะห์ตั้งแต่เด็ก จึงขาดความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย ชอบกักตุนสิ่งของ อีกทั้งยังมีความรู้สึกผูกพันกับผู้อื่นน้อย ไร้เมตตา เห็นแก่ตัว เอาแต่คิดถึงตนเอง เป็นผู้ยึดผลประโยชน์ของตนเป็นหลักอย่างแท้จริง

ในคืนหนึ่งของเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2025 ซึ่งดูเป็นคืนธรรมดา จู่ ๆ ก็มีเสียงเตือนดังติ๊ด ๆ ข้างหู

บนผนังของมิติวิเศษปรากฏแผงหน้าจอขึ้นมา บนนั้นเขียนว่า “นับถอยหลังสู่การเคลื่อนย้ายมิติ” ด้านล่างมีข้อความตัวเล็กหนึ่งบรรทัดว่า อีกสามวัน เวลาเที่ยงคืนจะทะลุมิติไปยังโลกโบราณ ขอให้โฮสต์เตรียมตัวให้พร้อม

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ใต้พื้นที่มิติวิเศษมีคลังเก็บของเพิ่มขึ้นมา ขนาดเท่ากับห้องที่อยู่ด้านบน

ประตูห้องที่ปิดสนิทมาตลอดก็ผลักเปิดจากด้านในได้เช่นกัน ด้านนอกประตูมีลานปูนกว้างขวางเพิ่มขึ้นมา

หรือว่ามิติวิเศษนี้จะยกระดับได้เองด้วย

เมื่อต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน หรวนชีก็ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

เธอเบิกตากว้าง จ้องมองแผงหน้าจออย่างไม่อยากเชื่อ ความคิดในใจปั่นป่วนวุ่นวาย

ทั้งมึนงง ไม่อยากเชื่อ แล้วยังตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย

สามารถทะลุมิติเวลาไปใช้ชีวิตอีกแบบได้ แม้เธอจะไม่ชอบโลกโบราณ เพราะไม่มีน้ำไม่มีไฟฟ้า ไม่มีความบันเทิง แถมเดินทางไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวก

แต่เมื่อลองคิดอีกที หากได้ไปโลกโบราณจริง ๆ มีมิติวิเศษของตนเป็นที่พึ่ง ชีวิตก็คงไม่ลำบากเกินไปกระมัง

มิติวิเศษคือที่พึ่งและหลักประกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ! เมื่อนึกถึงตรงนี้ หรวนชีก็ค่อย ๆ เริ่มตั้งตารอขึ้นมา...

ในช่วงสามวันที่เหลือ วันแรกหรวนชีไปยังศูนย์ค้าส่งหนังสือ ถอนเงินเก็บหนึ่งล้านสองแสนหยวนออกมาสามแสนหยวนเพื่อซื้อหนังสือ

หนังสือในศูนย์ค้าส่งมีราคาถูกมาก หนังสือแต่ละเล่มซื้อเพียงเล่มเดียว เงินสามแสนหยวนซื้อหนังสือได้ครอบคลุมทั้งดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ เกษตรศาสตร์ การแพทย์ วิทยาศาสตร์ ดนตรี ภาพวาด ตลอดจนนิยายและเอกสารนานาชนิด

หรวนชีไม่มีเวลาจัดระเบียบ จึงให้ร้านค้าส่งไปยังโกดังขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง โกดังนั้นเป็นของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ หรวนชีตัดไฟและปิดกล้องวงจรปิด ขอใช้สถานที่สามวัน

หนังสือมีมากมายราวกับภูเขาลูกย่อม หรวนชีขนทั้งหมดไปกองไว้ในลานปูนก่อน คิดว่าค่อยจัดการทีหลัง

หรวนชียังซื้อฮาร์ดดิสก์หลายลูก กลางคืนก็นั่งดาวน์โหลดเอกสารอิเล็กทรอนิกส์สารพัดชนิดจากคอมพิวเตอร์ ใช้เงินซื้อข้อมูลจากคลาวด์ออนไลน์หลายแหล่ง ทั้งยังสมัครสมาชิกเพื่อดาวน์โหลดด้วย

มีทั้งละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ นิยาย เพลง การ์ตูน รวมถึงทักษะจำเป็นสำหรับการทะลุมิติอย่างการทำน้ำแข็ง แก้ว และสบู่

วันที่สองเธอไปตลาดของมือสอง ซื้อชั้นวางของมาหลายชุดแล้วนำไปวางไว้ในคลังใต้ดิน จากนั้นยังเลือกซื้อมีดมาหลายเล่ม หนึ่งในนั้นเป็นดาบถังโบราณที่มีอายุไม่น้อย หรวนชีก็ใช้ไม่เป็น ซื้อกลับไปเก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน

จากนั้นก็ซื้อข้าวของสารพัดอย่าง อย่างละสิบลัง ทั้งเครื่องปรุง ของแห้ง ผลไม้อบแห้ง อาหารสำเร็จรูป แฮม อาหารกระป๋อง ผักดอง ผลไม้ ผัก และอื่น ๆ

เธอซื้อเครื่องปั่นไฟดีเซล แผงชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์ และน้ำมันดีเซลกับน้ำมันเบนซินมาหลายถัง

เธอซื้อยาฝรั่ง ยาจีน กระบอกฉีดยาและน้ำยาทดลองสารพัดชนิดจากร้านขายยา ทั้งยังขอซื้อเข็มฉีดยาสลบสำหรับใช้ทางการแพทย์จากเจ้าของร้านยี่สิบเข็ม

เธอกักตุนกระดาษชำระและผ้าอนามัยไว้จำนวนมาก รวมถึงเมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย ของใช้ในชีวิตประจำวัน เสื้อผ้าบุฝ้าย ผ้า อาวุธป้องกันตัว กระบองไฟฟ้า สเปรย์ไล่คนร้าย มีดสั้น และอื่น ๆ

ข้าวสาร แป้ง น้ำมันปรุงอาหาร นมผง บิสกิต ชุดชั้นใน เสื้อชั้นในและกางเกงชั้นใน ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว อาหารสำเร็จรูป ข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน และอื่น ๆ

ยังมีเมล็ดพันธุ์ผักผลไม้ เมล็ดพันธุ์ธัญพืช เมล็ดพันธุ์ดอกไม้ รวมถึงจักรยานหนึ่งคัน

เมื่อเห็นของในศูนย์ค้าส่งที่คิดว่าอาจได้ใช้ในภายหน้า เธอก็ซื้อมาอย่างละเล็กละน้อยแล้วอัดใส่มิติวิเศษไปทั้งหมด

ท้ายที่สุดเห็นอะไรก็ซื้อไปหมด ทั้งเครื่องแก้ว เครื่องเคลือบ ชุดน้ำชาและชุดจานชาม รวมถึงเครื่องประดับแก้ว พลาสติก และไข่มุกที่ซื้อส่งมาจำนวนมาก

เธอซื้ออาหารจากร้านอาหารเป็นจำนวนมาก ทั้งข้าวผัด วุ้นเส้น หม่าล่า ของกินเล่น ลูกอม ของหวานเย็น ชานม และอาหารขยะ

จากนั้นยังซื้อน้ำแร่บรรจุขวด น้ำดื่มถังใหญ่มาอีกมากมาย รวมถึงเครื่องกรองน้ำหนึ่งชุด

จนกระทั่งมิติวิเศษยัดของไม่ลงอีก หรวนชีถึงได้หยุดมือ

เงินก็ยังใช้ไม่หมด หรวนชีจึงตรงไปร้านทองของรัฐที่มีชื่อเสียงดีมากแห่งหนึ่ง แล้วซื้อเครื่องประดับเงินชิ้นเล็ก ๆ ที่พกพาสะดวกมาจำนวนหนึ่ง

สุดท้าย หรวนชีขนข้าวของทุกชิ้นในอพาร์ตเมนต์ที่เช่ามาใส่ไว้ในลานปูนของมิติวิเศษ จากนั้นเรียกรถไปยังสุสานบนเขาเหนือ หาสถานที่เงียบสงบแล้วพาตัวเองเข้าไปในมิติวิเศษด้วย

เมื่อถึงเที่ยงคืน หรวนชีที่ยังจัดข้าวของในมิติวิเศษอยู่ก็เริ่มง่วงงุน สุดท้ายหมดสติไปโดยสิ้นเชิง ร่างกายทั้งร่างกลายเป็นจุดแสงเล็ก ๆ หลอมรวมเข้าไปในมิติวิเศษ มุมหนึ่งของลานปูนพลันมีสระน้ำพุผุดขึ้นมา น้ำในสระเดือดปุด ๆ ไม่หยุด

ส่วนในโลกปัจจุบัน เพื่ออุดช่องโหว่แห่งกฎสวรรค์ ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับหรวนชีจะถูกลบออกไปจนสิ้นในชั่วข้ามคืนของวันรุ่งขึ้น

ราวกับว่าหรวนชีไม่เคยปรากฏตัวอยู่ในโลกนี้มาก่อน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป