เสียงเตือนเร่งด่วนดังขึ้นข้างหูของผู้เล่นทุกคนในหมู่บ้านชิงเฉวียน
ราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ แววตาของผู้เล่นนับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เดิมทีพวกเขายังมีเวลาอีก 7 วัน แต่ตอนนี้กลับถูกลดเหลือเพียง 3 วัน สำหรับผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ธรรมดา นี่คือการโจมตีที่ร้ายแรงถึงชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย
“ใครกัน? ใครไปปลุกพวกมอนสเตอร์เข้า!?”
“อยากตายเองก็เรื่องของแก ทำไมต้องลากพวกเราไปซวยด้วย!?”
“บอสระดับทองคำ! นั่นมันหมายความว่ายังไง!?”
“แค่บอสระดับทองแดงก็ฆ่าพวกเราได้ในพริบตาแล้ว ระดับทองคำ...ยังจะมีมนุษย์คนไหนรับมือไหวอีกหรือ?”
“เดิมทีมีเวลา 7 วันก็พอให้ฉันขึ้นถึงเลเวล 10 แล้ว ตอนนี้เหลือแค่ 3 วัน ต่อให้สู้สุดชีวิตก็ไม่มีทางทัน!”
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้...”
เมฆหมอกแห่งความสิ้นหวังปกคลุมทั่วหมู่บ้านผู้เริ่มต้น เสียงคร่ำครวญดังระงมไปทั่ว
หนิงเฉินยืนนิ่งงันอยู่กับที่
“เป็นมันจริง ๆ ด้วย...”
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ
ดูเหมือนเขาจะเผลอทำฟ้าถล่มลงมาเสียแล้ว
“เวลา 3 วัน...”
เขามีเวลามากพอจะขึ้นไปถึงเลเวล 10 และออกจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย หลบพ้นหายนะที่กำลังจะมาถึง
แต่จะให้เขาจากไปแบบนี้จริง ๆ หรือ?
เป็นเขาที่ทำให้มอนสเตอร์ตัวนั้นปรากฏตัวก่อนกำหนด ผู้คนมากมายในหมู่บ้านชิงเฉวียนจึงต้องแบกรับผลกรรมนี้แทนเขา
คนเหล่านั้นจะถูกสังหารอย่างไร้ปรานี และต้องตายเพราะเขา
หากที่นี่เป็นเพียงเกม หนิงเฉินคงปัดก้นแล้วเดินจากไปนานแล้ว ผู้เล่นคนอื่นจะเป็นหรือตายเกี่ยวอะไรกับเขา อย่างมากก็แค่เสียเลเวลเท่านั้น