สัตว์มารมาเยือนก่อนเวลาอีกครั้ง แถมยังเริ่มเข่นฆ่าทันที
“แย่แล้ว!!” หนิงเฉินตื่นตระหนกในใจ เงยหน้ามองไปยังที่ไกล ๆ โดยไม่รู้ตัว
ผู้เล่นทั้งหมดในหมู่บ้านชิงเฉวียนยิ่งตกอยู่ในความสิ้นหวัง
“ไอ้สารเลวหน้าไหนมันไปหาเรื่องสัตว์มารอีกแล้ววะ!!!!”
“จบเห่แล้ว บอสทองคำปรากฏตัว พวกเราจะทำยังไงกัน!??”
“ฉันไม่อยากตาย ฉันยังไม่อยากตายเลย!!”
“พวกนายรีบดูทางนั้น!!!”
จู่ ๆ ก็มีคนชี้ไปยังท้องฟ้าไกล ๆ แล้วร้องตะโกนด้วยความตกใจ
ทุกคนเงยหน้าขึ้น มองเห็นหมอกดำหนาทึบผุดขึ้นจากขอบฟ้าด้านโน้น
หมอกดำแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็กลืนกินท้องฟ้าผืนใหญ่
เคี๊ยก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!!
เสียงหัวเราะเย็นเยียบและน่าสะพรึงดังก้องทั่วนภา
ทุกคนมองเห็นเงาดำร่างหนึ่งซึ่งน่าสะพรึงกลัว ค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
“กลืนกินวิญญาณแค้นนับหมื่น หลอมกายโลหิตอำมหิต...ข้าก็จะออกไปจากที่นี่ได้แล้ว...”
เสียงกระซิบของผีร้ายดังเข้าหูทุกคน
ทุกคนในหมู่บ้านชิงเฉวียนล้วนเป็นเป้าหมายของสัตว์มารตัวนั้น หากหนีออกไปไม่ได้ พวกเขาก็ต้องตายอยู่ที่นี่
เสียงหัวเราะเย็นยะเยือกดังขึ้นอีกครั้ง
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร สัตว์มารบนฟากฟ้าก็หายวับไปอย่างกะทันหัน
วินาทีถัดมา พื้นที่แห่งหนึ่งในป่าก็ถูกหมอกดำปกคลุม เสียงร้องโหยหวนดังไม่ขาดสายจากภายในหมอก
“อยู่ข้างนอกต่อไม่ได้แล้ว รีบกลับหมู่บ้าน!!”
แม้ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ก็ยังมีคนไม่ยอมแพ้ แรงปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดพลันปะทุขึ้นมา
แต่ก็มีคนที่มองไม่เห็นอนาคต ยอมรับชะตากรรมแห่งความตายไปแล้ว
“ไม่มีประโยชน์หรอก สัตว์มารนั่นไม่ช้าก็เร็วต้องบุกมาถึงหมู่บ้าน...พวกเราตายแน่...”