ในโลกอันหนาวเย็นและเงียบงันแห่งหนึ่ง
ม่านหมอกพร่ามัว เปลวไฟยมโลกส่องวูบวาบ แม่น้ำสีเหลืองสายใหญ่ไหลทอดยาวขวางผืนดินนับหมื่นลี้ ลึกเข้าไปในห้วงสุญญากาศจนมองไม่เห็นปลายทาง
เสียงร้องโหยหวนอันน่าสะพรึงกลัวของผีร้ายดังมาจากในแม่น้ำเป็นครั้งคราว ทำให้ผู้ฟังขนลุกซู่
「ที่นี่คือโลกวิญญาณกับหวงเฉวียนงั้นหรือ?」หนิงเฉินตะลึงกับภาพตรงหน้า
ไม่คิดเลยว่าตนซึ่งเป็นผู้สืบทอดอุดมการณ์สังคมนิยมยุคใหม่ จะได้เห็นภาพที่ไม่น่าเป็นจริงเช่นนี้ในชีวิต
นรกภูมิอันมืดมิด สายน้ำหวงเฉวียนในแดนสุขาวดี ล้วนเป็นสถานที่ในตำนานทั้งสิ้น
ก่อนถูกหนวดสีเลือดสังหารในพริบตา เขาใช้ตราหวงเฉวียนที่หัวหน้าหมู่บ้านเฒ่ามอบให้ แล้วถูกส่งตัวมายังที่นี่เพื่อเข้าร่วมบททดสอบหวงเฉวียน หลบเลี่ยงหายนะที่กำลังจะมาถึง
จู่ ๆ หนิงเฉินก็เห็นแสงสีเลือดเรืองรองโอบล้อมร่างตน
เขารีบตรวจสอบตัวเอง แล้วพบว่ามีสถานะเพิ่มขึ้นมาอย่างหนึ่ง
【คำสาปโลหิตไล่วิญญาณ】
ผู้ที่ต้องคำสาปนี้จะต้องทนทุกข์จากการถูกคำสาปโลหิตบิดขยี้วิญญาณทุก ๆ 7 วัน นาน 1 ชั่วโมง
เวลานับถอยหลังก่อนคำสาปโลหิตปะทุครั้งถัดไป: 1 นาที 32 วินาที; ราชันจอมมารโลหิตสามารถใช้คำสาปนี้รับรู้ตำแหน่งของคุณได้
「บ้าชะมัด!!」
หนิงเฉินสบถอย่างเดือดดาล
「เป็นถึงราชันจอมมารโลหิต แต่ใจกว้างได้แค่นี้เองหรือ? ก็แค่ช่วยคนออกมาจากมือแกได้สำเร็จ จำเป็นต้องทรมานกันอย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้ด้วยหรือไง?」
เขาร้องครวญครางไปพลาง สาปแช่งบรรพบุรุษอีกฝ่ายไปพลาง
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป การปะทุของคำสาปโลหิตใกล้เข้ามาทุกที
สีหน้าหนิงเฉินเคร่งขรึมขึ้น
บททดสอบหวงเฉวียนยังไม่ทันเริ่ม เขาก็ต้องทนทรมานจากคำสาปโลหิตไล่วิญญาณเสียก่อน