ผู้ชี้นำวิญญาณของราชันนำทาง ฮูหยินเมิ่ง โบกธงผีคราใด หมื่นผีก็จะกรีดร้องโหยหวน เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้บำเพ็ญผีสายชั่วร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย!
จะเป็นผู้บำเพ็ญสายชั่วหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ที่สำคัญคือผู้ชี้นำวิญญาณเป็นอาชีพโจมตีระยะไกลสายเวทอย่างชัดเจน
หนิงเฉินรู้สึกว่าไม่เหมาะกับตนเช่นกัน
วิชาควบคุมผีไร้เทียมทานของเทียนซ่าวหวังทำให้เขามีร่างกายแข็งแกร่ง อึดถึกและโจมตีได้ เป็นอาชีพสายแทงก์ที่มีพลังโจมตีด้วย
โดยเฉพาะภาพลวงตาราชันผีสูงร้อยจั้งนั่น ดูสง่างามเท่สุด ๆ
ถ้าได้เรียนท่านี้แล้วเอาไปอวดคนอื่น คงเท่น่าดู
แต่พรสวรรค์ของหนิงเฉินกำหนดไว้แล้วว่าเขาเปลี่ยนไปเล่นอาชีพสายป้องกันไม่ได้
ถ้าเปลี่ยนไปเล่นวิชาควบคุมผีไร้เทียมทาน แล้วเกิดป้องกันแข็งแกร่งเกินไปจนตายไม่ได้ขึ้นมาจะทำยังไง?
“เป็นอย่างไรบ้าง สหายน้อย? ตัดสินใจได้หรือยัง?” หลังผ่านไปครู่ใหญ่ เทียนซ่าวหวังก็อดเอ่ยถามไม่ได้
“ข้าเป็นคนแรกที่มาหาเจ้า เข้าใจความหมายของข้าใช่ไหม?”
เด็กสาวตัวน้อยส่งสายตาข่มขู่มาให้ หากหนิงเฉินไม่เลือกนาง หึ ๆ! นางจะเล่นงานเขาให้ดู!
“การเลือกอาชีพไม่ได้ดูว่าใครมาก่อน แต่ต้องเลือกสิ่งที่เหมาะกับตัวเองที่สุด” ฮูหยินเมิ่งกล่าวพร้อมยิ้มบาง ๆ
“ฮึ!” เด็กสาวตัวน้อยแค่นเสียง “มีแต่ยายแก่อย่างเจ้าที่ชอบสอดเรื่องชาวบ้าน”
ฮูหยินเมิ่งที่ถูกเรียกว่ายายแก่กลับไม่โกรธแม้แต่น้อย “เจ้าเองก็อายุเกินพันปีแล้ว เป็นยายแก่ได้สบาย ๆ เลย”
“ถึงอย่างนั้นก็ยังแก่ไม่เท่าเจ้า!” เด็กสาวโต้กลับ
“ใช่ ข้าไม่ได้เด็กเท่าเจ้านี่” ฮูหยินเมิ่งจงใจแอ่นอกเล็กน้อย เผยให้เห็นส่วนโค้งอวบอิ่มอย่างเต็มตา