“คุณมีหลักฐานอะไร ซ่งหยวน ฉันว่าเธอก็แค่อยากแก้ตัว”
เมิ่งหลิวหลิวรู้สึกน้อยใจอย่างมาก
ทั้งที่เธอเตรียมของขวัญมาแล้วแท้ ๆ กลับถูกซ่งหยวนทำพังเสียได้
เฟิงซิ่วเหยียนไม่ช่วยพูดแทนเธอก็ช่างเถอะ ยังปล่อยให้ซ่งหยวนมาเสียมารยาทกับเธอและคุณย่าอยู่ตรงนี้อีก
ซ่งหยวนเปิดคลิปวิดีโอในโทรศัพท์
เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด ในคลิป เฟิงโจวโจวแอบเปิดประตูห้องเข้ามา
เขาเปิดกล่องใส่ภาพวาด แล้วใช้นิ้วจิ้มลงบนภาพจนเป็นรูสองรู
พอเห็นว่ารูยังไม่ใหญ่พอ เขาก็ใช้กำปั้นยัดเข้าไปขยายรูให้กว้างขึ้น
เมื่อทำเสร็จ เขาก็ย่องออกจากห้องไปอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
เมิ่งหลิวหลิวเห็นถึงตรงนี้ ก็แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ภาพวาดนี้ถูกเฟิงโจวโจวทำพังจริง ๆ ด้วย
ชั่วขณะนั้นเธอรู้สึกเดือดดาลจนเลือดลมปั่นป่วน คว้าตัวเฟิงโจวโจวที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา แล้วเงื้อมือจะตบเขา
“แง้—”
เฟิงโจวโจวร้องไห้จ้า
“ผมไม่รู้ว่าภาพนี้เป็นของคุณน้า หลิ่วหลิ่ว”
ถ้าเขารู้ว่าภาพนี้เป็นของขวัญที่คุณน้าหลิ่วหลิ่วจะมอบให้คุณย่าทวด เขาคงไม่ไปทำลายมันแน่
เป็นเพราะผู้หญิงใจร้ายอย่างซ่งหยวนทั้งนั้น
เฟิงซิ่วเหยียนวางสายโทรศัพท์แล้วกลับมา ก็เห็นคลิปวิดีโอพอดี
เขาสั่งเสียงเย็นชา “พาตัวไปไว้ข้างบน”
คนรับใช้รีบเข้ามาทันที “คุณชายน้อย ตามฉันขึ้นไปข้างบนค่ะ”
หลังเฟิงโจวโจวถูกพาตัวไป เมิ่งหลิวหลิวถึงค่อย ๆ สงบสติอารมณ์จากความโกรธได้
“อาซิว เรื่องนี้ต้องไม่ง่ายอย่างที่เห็นแน่ โจวโจวยังเด็กขนาดนั้น จะคิดทำลายภาพวาดได้ยังไง ต้องมีคนยุยงอยู่เบื้องหลังแน่”
คำพูดนี้มุ่งเป้าไปที่ซ่งหยวนอย่างชัดเจน