เสิ่นไห่จูเดินพลางครุ่นคิดไปพลาง รอให้กลับไปต้องศึกษาไข่มุกหอยสังข์เม็ดนั้นอีกที มิน่าล่ะชาติก่อนไข่มุกเม็ดนี้ถึงขายได้ราคาสูงลิ่ว บางทีพ่อค้าฮ่องกงที่ซื้อไข่มุกไปอาจจะค้นพบความไม่ธรรมดาของมันแล้วก็เป็นได้
เพราะดูจากภายนอก ไข่มุกเม็ดนี้ก็ไม่ได้สวยเท่าเมลโล่เลย หนึ่งแสนที่พ่อค้าฮ่องกงเสนอมาน่ะ ซื้อเมลโล่เม็ดใหญ่คุณภาพดีได้หลายเม็ดเลยเชียว
"ป้าดูเร็วเข้า รถสี่ล้อใหญ่ ๆ!"
ความคิดของเสิ่นไห่จูถูกเสียงร้องตกใจของเถาเถาขัดจังหวะ เธอหันไปมองตามทางที่เถาเถาชี้ มองเห็นไกลออกไปตรงท่าเรือมีรถจี๊ปสีเขียวทหารคันหนึ่งจอดอยู่ ซึ่งหาดูได้ยากยวด
ต้องรู้ไว้ว่าในปีนี้ ชาวบ้านส่วนใหญ่ยังใช้เกวียนลาก เกวียนวัว และรถเข็นล้อเดียวอยู่เลย แม้แต่รถไถ รถจักรยานยังนับว่าหายาก ไม่ต้องพูดถึงรถจี๊ปสี่ล้อเลย
ข้างรถจี๊ปมีสหายร่วมชาติในเครื่องแบบทหารยืนอยู่คนหนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่ ดูแล้วแตกต่างกับผู้ใหญ่บ้านเฉินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเห็นได้ชัด รูปร่างหน้าตานั่น มิใช่สหายคนที่เมื่อครู่บอกให้เธอไปหาเขาหากมีเรื่องได้ไม่ใช่หรือ!
ลู่เจิงรู้สึกตลอดว่ามีใครบางคนกำลังมองตนอยู่ พอหันศีรษะไป ก็สบตากับเสิ่นไห่จูแต่ไกลพอดี
สายตาทั้งคู่สัมผัสแล้วก็แยกจากกันทันที เสิ่นไห่จูเป็นฝ่ายละสายตาไปก่อน แล้วทำทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เร่งให้หลิวกุ้ยฮวากับคนอื่น ๆ ที่ยังคงจ้องมองว่า "แม่ พี่สะใภ้ พวกเราไปกันเถอะ!"
ถึงจะบอกว่าตนก็แค่บังเอิญมอง แต่ไม่รู้ทำไมพอสบตากัน เสิ่นไห่จูกลับรู้สึกละอายใจเหมือนถูกจับได้ว่าแอบมองอย่างประหลาด