ฉู่เนี่ยนวางสายวิดีโอ แล้วตรงเข้าไปในห้องน้ำ
เมื่อน้ำอุ่นไหลรดลงมา เธอหลับตา ภายในหัวมีแต่ภาพเสือกลายพันธุ์ตัวนั้นที่เจอวันนี้
ภาพที่ถูกฟาดกระเด็นยังคงฉายย้อนกลับมาไม่หยุด นับว่าได้สัมผัสความรู้สึกเหมือนถูกรถบรรทุกชนกระเด็นในโลกเอาชีวิตรอดแล้ว
หลังอาบน้ำเสร็จ เธอสวมรองเท้าแตะ หยิบแบบแปลนแส้ชางหลัน แล้วเดินไปยังโต๊ะทำงาน
【แส้ชางหลัน】
【วัสดุที่ใช้สร้าง: หินพลังงาน*20, หนัง*50, กระดูกเสือ*1】
เธอจ้องคำว่า “กระดูกเสือ” แล้วพึมพำว่า “กระดูกเสือ... ตอนบ่ายฆ่าเสือกลายพันธุ์แล้วไม่ได้กระดูกเสือมาด้วย คงต้องไปซื้อในร้านค้าแล้ว”
ในร้านค้ามีขาย ราคา 1,700 แต้มต่อชิ้น ตอนนี้เธอมี 2,600 แต้ม ซื้อไหว
กระดูกขาสีเงินขาวชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ หนักอึ้ง ข้อต่อกระดูกมีประกายระยิบระยับ ไม่เหมือนเปื้อนอะไรมา ดูคล้ายแสงซึมออกมาจากเนื้อกระดูกเอง ต้องยอมรับว่าสวยไม่น้อย
เธอใส่วัสดุทั้งหมดลงในโต๊ะทำงาน
【กำลังสร้างแส้ชางหลัน... คาดว่าจะเสร็จในอีก 12 ชั่วโมง】
“ทำไมนานกว่าห้องแพทย์อีก?” เธอบ่นพึมพำ วัสดุที่ใช้ก็มีมากที่สุดในบรรดาแบบแปลนอาวุธที่ได้มาตอนนี้ แถมใช้เวลานานที่สุดด้วย แส้นี่มันต้องร้ายกาจขนาดไหนกัน?
จากนั้นเธอหยิบแบบแปลนกระบี่ผ่อเฉินออกมา แล้วส่งข้อความส่วนตัวหาซูอวี๋
[แมลงสาบสาวพลังล้น: วันนี้ตีมอนสเตอร์แล้วได้แบบแปลนกระบี่มา กระบี่ของเธอพังขนาดนั้นแล้วยังใช้ได้อยู่เหรอ? จะเปลี่ยนไหม?]
[ฉันนี่ชีวิตรันทด: พี่สาว! เปลี่ยนสิ เปลี่ยน! กระบี่อะไรเหรอ?]
[แมลงสาบสาวพลังล้น: ชื่อกระบี่ผ่อเฉิน วัสดุที่ใช้สร้างต้องมีทรายดารา ในร้านค้าราคา 2,800 แต้ม เธอมีแต้มพอไหม?]
[ฉันนี่ชีวิตรันทด: ...พี่สาว รอเดี๋ยวนะ!]
ผ่านไปราวสองนาที ข้อความของซูอวี๋ก็เด้งกลับมา
[ฉันนี่ชีวิตรันทด: พี่สาว ฉันยืมมาได้ 2,000 แต้ม พอรวมกับของตัวเองก็พอแล้ว! ในที่สุดก็จะมีกระบี่ใหม่สักที! วันนี้ฉันฆ่ามอนสเตอร์แล้วได้แก่นอุกกาบาตมาชิ้นหนึ่ง เอามาแลกกับพี่สาวได้ไหม?]